|
|
Rust in huis zorgt voor rust in het hoofd. Mijn geheugen krijgt dus de kans om weer wat te functioneren. We wagen dus een tweede poging.
Dat een bloedonderzoek aan het begin van de zwangerschap niet persé hoeft van onze lieve vroedvrouw.
De kans is klein dat ik ondertussen al wel immuun zou zijn voor CMV, toxoplasmose,… En als je dat krijgt tijdens de zwangerschap valt er toch ook weinig aan te veranderen.
Wat die toxoplasmose betreft werd me toch op het hart gedrukt om op te passen met rauw vlees en groenten.
Echt liever geen rauw vlees tot 6 maanden en groentjes goed wassen.
Ik had me daar eigenlijk nooit zo druk in gemaakt. Bij Fien ja, dan keek ik daar al wat meer op. Bij die andere twee al iets minder. Een boke prepare, af en toe gaf ik daar aan toe. Een stukske biefstuk, oh dat kan zo smaken! Gelukkig eten we dat niet al te vaak (lees: zelden). En nu dus al helemaal niet meer. Leren lappen zijn immers niet te eten.
U hoort het… die vroedvrouw heeft iets te zeggen. Ik luister daarnaar verdorie!
En die borstvoedingskilo’s waarover ik kloeg? Die maken voorlopig nog geen plaats voor zwangerschapskilo’s!
Drie kilo’s minder sinds het stoppen met borstvoeding en ze mogen er nog even af blijven ook.
De komst van nummer 4 was trouwens ook meteen de reden van het stoppen met borstvoeden van Trijn. Dat machéért bij mij gewoon niet. Zwanger zijn en borstvoeding geven, dat valt niet te combineren. ‘Terugloop van melkproductie’.
Dat was tussen Fien en Klaas zo en dat was nu alweer zo.
Tot slot de opsomming der kwalen:
- Vijf dagen misselijk geweest.
- Hoofdpijn vindt mij tof, ik vind Hoofdpijn niet tof.
- Ik slaap te weinig. Dat maakt mijn lijf mij wijs tenminste.
- Mijn rug heeft al betere tijden beleefd. Zolang we maar niet zo’n last krijgen als bij Klaas, zullen we dat maar voor lief nemen zekers?
- Het laatste kwaaltje was ik vergeten, maar ‘t heeft iets met de functie van het geheugen te maken. Dat mijn sleutels al eens (en meer) aan de buitenkant van de deur bleven steken is er ook een tof gevolg van.
Voila, dat heb ik dan weer netjes opgeschreven om later vol nostalgie terug te lezen.
Zo, het eerste bezoekje aan de vroedvrouw zit erop. En als ik nu eens geen last zou hebben van zwangerschapsdementie, wel dan zou ik misschien nog geweten hebben wat ik hier nu weer wou schrijven! Niet dus…
Nummer vier moet toch wel een zéér slim kind zijn! Eigen hersenen kweken en daarbij met die van moeder gaan lopen.
Enfin, wegens leeghoofdigheid zal ik het hier maar bij houden voorlopig. Volgende keer beter!
En ja hoor! ‘t Is terug in orde.
De mens van de winkel heeft de grijper van mijn machien gepolierd want daar zaten wat bramekes op. Geen lussen en ogen meer aan mijn draden. Netjes, proper stikwerk.
Nu zo snel mogelijk eens in Kapellen geraken om wat stof te kopen voor mijn kleine vent zijn eerste schooltas!
27 januari heeft hij ze “nodig”.
Kom, toch snel even een postje schrijven. Ik zal daarna wel de was drogen en opruimen. 
Ik kreeg van mijne meneer een nieuw stikmachien met Kerstmis. Het andere deed het niet zo deftig meer.
Zo ene;
Zo’n “naaicomputer” dat is toch deftig wennen! Ik heb toen ik veertien jaar was leren naaien op een singer met een trapper. Ge weet wel, zo’n oud machien in een tafel met daaronder een trapper die een wiel doet draaien waaraan een drijfriem hangt die vanboven uw machien in gang houdt.
Goed, niet dat ik de laatste jaren nog op zo’n oud ding had genaaid, maar ‘t is maar om te zeggen dat ik dus primitief begonnen ben.
Nu had ik met mijn nieuw machien problemen met de draadspanning. De draad trok ofwel teveel naar boven, ofwel teveel naar onder. En omdat ge daar niet deftig mee kunt naaien (tenzij ge alles blind stikt, maar dan is dat eigenlijk niet stevig genoeg), heb ik het deze ochtend maar efkes binnen gedaan.
Ik hoop dat ik het morgen terug mag gaan halen en dat mijn beestje terug deftig macheert.
Ik heb namelijk een opdracht! Klaas zijn eerste schooltasje moet gemaakt worden.
Dat wordt dan ook meteen de eerste keer dat ik een patroon zal volgen. *ahum*
De voorbije veertien jaar heb ik immers alles gewoon uit de losse pols gemaakt, tekende ik zelf patronen,…
Ik ben dus benieuwd wat er gaat overblijven van het originele patroon. Ik ben nogal vrijgevochten.
Duim maar mee dat mijn machien morgen mee naar huis mag!
Noot: Klaas zegt machienstik ipv stikmachien. 
Alhier… geen zuchtje wind. Geen goesting, geen fut.
Veel was, kinderzorgen, peuter, kleuter, baby,… Ik ben al content als ik af en toe eens iets op hun dagboek kan schrijven.
Pauze.
Trijn staat al geruime tijd op 3 borstvoedingen. Borstvoeding naast fruit, patatjes, bokes.
Ze eet meer dan onze twee andere kinderen.
Enfin, maar die borstvoeding, daar komt zo stilaan een einde aan. Twee weken geleden hadden we zo ook al eens een dipje waarvan ik dacht dat ‘t wel eens bijna gedaan zou kunnen zijn. Soms wou ze zelfs niet drinken. Maar dat ging voorbij.
Maandagavond dronk ze rustig borst 1, begon aan borst 2, maar aangezien er niks kwam en ons mevrau nogal ongeduldig is dan, liet ze het voor wat het was.
Ik zou het zo kunnen laten. Als ze echt dorst of nog honger zou hebben, zou ze wel drinken. Maar ik heb geen goesting om er nog voor te vechten. ‘t Is wel geweest. Als ‘t niet meer vanzelf gaat, dan hoeft het niet meer.
Dus kreeg ze gisterenavond een flesje melk ipv borst. 125cc ging erin.
’s Middags drinkt ze thee voortaan. Dus schiet er nog één voeding over en dat is ’s ochtends.
Dat ging trouwens met het grootste gemak en met veel smaak vandaag.
Dus laten we die voeding nog wat blijven en wachten we af wanneer ook dat voorbij zal zijn.
Als we over 9 dagen de 11 maanden halen, zal ‘t mooi geweest zijn.
Ik moet toegeven dat het geen leuk idee is om te stoppen. Langs de andere kant zal ik ook gewoon content zijn om mijn lijf weer efkes voor mezelf te hebben. En wie weet gaan er vanzelf wel weer wat kilo’s af. Dat was na Klaas toch zo, dus ik hoop stiekem van wel.
 Een foto uit de beginperiode: We hebben ervoor gevochten voor die borstvoeding! Een prematuurtje aan de borst krijgen bleek niet zo evident. Gelukkig had ik al wat ervaring en zijn we er wel in geslaagd. Trijn kreeg sinds 25 januari geen andere melk dan moekesmelk en dus mag ik toch een beetje fier zijn hé. Niet?
Een buikske… best wel rond! Als ik er nu nog met mijn handen op zou rusten en af en toe eens wrijven, dan denken de mensen terstond dat ik vijf maanden zwanger ben.
Een jas passen is hels. Als het vanboven past, dan spant het rond mijn buik en ik kan u verzekeren… dat koopt ge dus beter niet als ge er deftig wilt voorkomen.
Zéér weinig kleding is voorzien op mijn postuur. Als ge grote maten moet passen, moet ge per definitie ook grote borsten hebben en dat is nu niet iets wat ik bezit. Die hebben niet zo’n last van zwaarlijvigheid. Dat maakt dus dat de meeste dingen die op mijn heupen en buik passen, bovenaan véél te groot zijn en dingen die bovenaan passen, daar kan ik me eens inwringen met buik- en heupvet.
Ik ben in mijn leven nog nooit zo uit proportie geweest als nu
Pakt dat ik wel een oorlog kan overleven op mijn opgeslagen reserves.
Tijd dus om eens terug wat te gaan bewegen.
Lopen is niks voor mij en al helemaal niet als ‘t koud is. Ge krijgt mij met geen stokken op ‘t straat voor een loopke.
Dus zou ik de confrontatie maar weer eens moeten aangaan met het water. Eerst iets kopen waarmee ik me toonbaar kan maken in een zwembad. Dan start to swimmen of toch minstens gewoon zwemmen!
Oh, ik ben echt geen goeie zwemmer. Ik kan niet snel zwemmen en dus zal ik me maar al mentaal voorbereiden op al die mensen die me voorbijschieten in dat bad.
Jongens toch, wat is het leven en het vet soms oneerlijk verdeeld!
Olijven, fetakaas, pijnboompitten, marsepeinen figuurkes voor Sinterklaas, suikervrije chocolade voor Tom zijn oma, verse spinaziepasta, een halve kilo kabeljauwfilets, twee hamburgers, een hotdog en een droog broodje. Dat was vandaag onze buit op de vreemdelingenmarkt in ‘t Stad.
 
Even den Hema binnengewipt voor enkele hemdjes met lange mouwen voor Trijn, sokken voor Fien en een matrasbeschermer voor Klaas.
Staat een mens daar wat dingen te vergelijken en in twéé tellen is onze meneer weg. Echt, niet meer dan twee tellen en ge kunt beginnen zoeken. Wat “Klaas waar ben je” geroep (al is dat roepen relatief) leverde niks op. Vader die al zenuwachtig de gangen afzoekt en geen rood frakske met groene broek vindt.
Daar krijgt ge warm van!
En dan plots troont het varken in rood frakske en groene broek op de arm van een Securityman richting ouders.
Helemaal aan de andere kant van de winkel gevonden. Een lel rond zijn oren had hij verdiend! Al hielden we het op wat belerende kwade woorden, een vermanende vinger en gefronste wenkbrauwen, het onuitgesproken idee van hem vast te plakken, de overwogen aankoop voor een Klaasleiband, een ingebouwd zenderke,…
Enfin, hij is dus voor geen haar te vertrouwen, dat klein monster.
Als afsluiter hebben we ons op ‘t terras van de Lunchbox geplaceerd en hebben daar gezellig buiten gegeten.
Om het even in ‘t archief te zetten: zaterdag 21 november 2009: 17 graden! Ne mens kan er maar beter van profiteren.
De herfst heeft duidelijk last van een identiteitscrisis!
En buiten dat Klaaskwijtincidentje was het dus een zalige zaterdag!
Ik heb ‘m verkocht. Onze trouwe Easywalker Duo. Véél plezier heb ik ervan gehad. Zo’n gemakkelijk ding… te besturen met écht waar één enkele vinger!
2 jaar en half heeft hij hier dienst gedaan. De mensen die ‘m kopen zullen er ook nog veel plezier van hebben want hij is nog volledig intact. Niks aan!
Enkel… hij plooit niet echt klein op. Als ik ‘m opgevouwen in de koffer van de Scenic zet, dan zie ik amper door de achterruit én passen er nauwelijks nog boodschappen bij.
En nu Klaas ook al vaker wil stappen is het zo belachelijk om met een dubbele voituur te lopen.
Dus… kocht ik gisteren een nieuwe Phil & Teds op Ebay. 7 euro duurder dan wat ik voor de Easywalker nog krijg.
Ik moet me dus absoluut niet schuldig voelen voor die aankoop.
Ik hoop dat ik mijn goei “voituur” ni te hard ga missen en dat de Phil & Teds meevalt.
Bij deze bereid ik me er dus mentaal op voor dat ik de onze zondag moet afgeven en tegelijkertijd wacht ik in spanning het nieuwe kindervervoer af.
|
|
Recent Comments