Rss Feed

May, 2008

  1. Op reis

    May 30, 2008 by Katrien

    Morgenavond vertrekken we richting Zuid Frankrijk. Argelés is onze bestemming voor dik 14 dagen.
    Er is nog veel te doen hier. Zakken pakken, opruimen, nog efkes langs de bib met Fien, gerief bij elkaar zoeken,…

    En al wie nu denkt dat het niet verstandig is om te bloggen dat ge 14 dagen niet thuis zijt; geen nood, mijn zus en (ooit schoonbroer) haar lief komen hier ons kot onveilig maken.
    Ik weet nog niet wat ik het liefst zal hebben: mijn zus in huis of nen dief.


  2. Begin van het einde

    by Katrien

    Is dit dan werkelijk het begin van het einde?

    Eerst de code van mijn bankkaart vergeten, naar de groentenboer gaan en na thuiskomst nog eens teruglopen omdat ik eieren vergeten ben, de sleutels een nacht aan de buitenkant van de voordeur laten zitten (vlak aan een bushalte in de hoofdstraat van het dorp).

    Tsssss…


  3. Als de kat van huis is…

    May 26, 2008 by Katrien

    … dansen de muizen op tafel.

    Of zo zou dat dan moeten zijn, nietwaar?

    Mijne vent is niet thuis.
    Ik ben alleen met de kindjes.
    Tom is naar Amsterdam.
    Morgen iets te doen ginder en dus blijven slapen bij zijn broer.
    Morgenavond krijg ik ‘m terug.

    En nu kruip ik dus niet in bed hoewel het wel hogentijd is.
    Niet dat ik anders wacht tot meneer ook mee in bed kruipt (ik zou lijden aan een chronisch slaaptekort!)
    Maar zo weten dat ge geen gezelschap krijgt in de loop van de nacht of dat er geen stoere (?) man over u waakt is nu niet bepaald bevorderlijk voor de nachtrust.

    De deuren zijn alvast op slot. Ik twijfel nog of ik het raam zal openlaten of niet en straks rol ik me maar in het donsdeken.

    Morgenvroeg alweer twee varkentjes om uit bed te vissen en die weten niet dat moeke wat later is gaan slapen hoor!


  4. Vlierbloesemsiroop

    May 23, 2008 by Katrien

    Ik heb vandaag de eerste lading vlierbloesemsiroop afgewerkt.
    Eén van de dagen gaan we nog eens op pad om nog een lading vlierbloesems in huis te halen. (Vergeet ik toch wel rietsuiker mee te brengen uit de winkel zekers!!)
    Misschien lukt het ons wel om een voorraadje in te slagen voor een paar maanden.

    (foto: Amethist)

    Aan het einde van de zomer is het tijd voor de vlierbessensiroop. Ook zéér lekker en in tijden van verkoudheden nog heilzaam ook.


  5. Bankkaartperikelen

    by Katrien

    In de vroege avond trok ik met de kindjes richting Delhaize om wat gerief voor morgen in te slagen.
    Na wat aanschuiven aan de kassa is het mijn toer om te betalen.
    Ik steek mijn bankkaart in de kaartlezer en tik mijn code in.
    Het machien zegt: “foutieve code”. Hm, was dat dan niet juist? Dus test ik het ff anders (geen andere volgorde maar andere cijfers). Nog niet juist!
    Nog één kans. Ik heb ze genomen en ik heb ze verbrod. Kaart geblokkeerd.

    Mijn boodschappen kon ik dus aan de kassa laten staan. Lekker genant.
    Ik met de kinderen dus terug naar huis, te voet. Mijn plan was om Tom zijn kaart te gaan halen, maar ik kwam onderweg langs de bank en die bleek open te zijn tot 19u.

    Dus ben ik daar maar binnengeteend om ze ineens terug te laten activeren. Ik heb daar wat cash geld meegenomen omdat zo’n reactivering pas na 15min werkt.
    Terug naar den Delhaize en de boodschappen mee huiswaarts genomen.

    Een lange winkeltocht!! En hoe komt dat toch dat ik zoiets belachelijks ineens niet meer weet?
    Ik ben er ondertussen zelfs nog steeds niet zeker van welke nu mijn code is. Nochtans is die code al 4 jaar ‘t zelfde.

    Terwijl ik dit aan ‘t typen ben, valt mijn frang!! Het soort code dat ik probeerde in te tikken was iets in de aard van 0304 (de code van mijn oude bankkaart), maar dan de 3 en de 4 vervangen door cijferkes uit mijn huidige code.
    Waar haalt een mens toch zoiets?? Wat bezielde mij toch?
    Gelukkig schrijf ik dit stukje hier eventjes, nu ken ik toch plots mijn gewone code weer!

    Oooohhh… is dit dan echt het begin van ‘t einde?


  6. Hofwerk

    by Katrien

    Deze avond nadat de kinders in hun bed staken, ben ik nog eens den hof ingedoken.

    ‘t Is te zeggen, eerst de garage in om er twee waslijnen te hangen en dán den hof in.

    Ik heb de courgetteplantjes uitgezet, de zonnebloemen en dat ene maisplantje.
    Verder heb ik lustig in ‘t rond gezwierd met Escar-Go.
    Manlief, wat was ik die vorte slakken beu!! Ze vreten mijn kolen stuk, drie stinkerkes zijn naar de verdoemenis gevreten, de basilicum is bijna op, er zijn halve rijen zuring weg,…
    Kortom, mijn geduld was op (evenals mijn planten) en dan is het tijd voor zoete wraak.

    Hopelijk vind ik morgen toch nog iets terug van mijn met liefde opgekweekte plantjes!!


  7. Reispasjes

    May 20, 2008 by Katrien

    Wie reist er binnen de Europese Unie zonder identiteitsbewijs voor zijn kinderen?

    Wij dus! Tot dit jaar…
    Daarnet toch maar eens gaan checken bij de dienst bevolking op het gemeentehuis of er binnen de Europese Unie identiteitsbewijzen voor kinderen noodzakelijk waren.
    Ja dus. Foto’ke meebrengen en ze worden terplekke gemaakt.

    Hoeveel het kost, daar heb ik géén idee van 1 euro volgens het internet. Plus de kosten van de pasfoto’s natuurlijk…

    Hoeveel keer we al op reis zijn geweest met kinderen zonder een kinderpasje?
    Euhm… 3 keer gok ik (waarvan 1 keer miserie aan de Italiaans-Sloveense grens.)
    Wist ík veel!


  8. Puzzelmat

    May 17, 2008 by Katrien

    U weet wel, zo’n mat in foam of wat het ook mag zijn met letters, cijfers of dieren in…

    Wij hebben dat dus thuis.
    Ik ben ondertussen al héél blij dat ik daar zelf mijn geld niet heb ingestoken, maar dat ik gewoon de tegels van bij mijn ouders thuis heb meegenomen. Die dateren van het jongstebroertijdperk en zijn bijgevolg een 12 jaar oud.

    Die tegels zijn zacht om op te spelen en kinderen doen zich geen pijn als ze er op vallen.
    Tot zover de voordelen ongeveer.
    De nadelen? Het is een vettigheid langs de onderkant en tussen de groefjes, als je ze wil opruimen valt de helft eruit en het grootste nadeel: die zijn absoluut niet veilig!!
    Kinderen prutsen er met gemak de ogen van dieren uit en andere kleine stukjes. Fien deed het en Klaas doet het nu ook. En ik huiver bij het zien van zo’n foamoog in één van de twee hun mond!!

    De puzzelmat wordt hier enkel op het terras gebruikt. De helft van de stukjes is al verwijderd, de andere helft wordt er met gemak uitgezwierd door mijn twee kadees. Het mist volledig zijn doel als speelmat hier. Kom, toch in die zin van er op te zitten en er op te spelen. Hier is het vooral om méé te spelen. Ahum.
    Brol, vetzakkerij, ik moet er niks van weten!!

    Nu nog een goei alternatief vinden.


  9. Worm

    by Katrien

    Zonet vond ik in het groentenhofke een worm.
    Een worm denkt u? Ja, een worm, maar geen doorsnee regenworm of iets in die trant.

    Ik merkte het ding op toen ik gehurkt aan ‘t kijken was of er nieuwe plantjes aan ‘t doorschieten waren.
    Eerst dacht ik dat het een haarworteltje was dat bewoog door de wind. Bleek dat het een worm was…

    Oh, ik vind dat gigantisch vieze beesten!!
    Dat beest op een stokje gedraaid en in een bokaaltje gedeponeerd. Langs het internet gepasseerd en niks specifieks gevonden.

    Beschrijving van het gevonden beest: dun, zéér dun (amper 1mm doorsnee), goei 10 à 15cm lang in gestrekte toestand, kan zich helemaal in een knoopje krullen, de uiteinden zijn geelachtig, het middenstuk is lichtbruin langs ene zijde, donkerbruin langs de andere zijde (boven/onder, dat is niet zo duidelijk bij zo’n klein ding).

    Een spoelworm is wat dikker denk ik… misschien iets aaltjesachtig?

    Iemand een idee wat een vettig beest ik heb gevonden?

    Update: ondertussen gok ik dat het toch om een aaltje of nematode gaat. Beesten die ook in de biologische bestrijding worden ingezet; Ik hoop zelfs dat het een soort is die naaktslakken als gastheer gebruikt. Die zitten er véél te veel in onze hof en ze vreten alles kapot!


  10. Taxus

    May 12, 2008 by Katrien

    Ik zit hier achter de computer wat te zoeken achter informatie over coniferen (in het kader van het al dan niet mogen planten van tomaten in de buurt van coniferen).
    Gooi ‘coniferen’ door Google en ge komt wel op wat websites terecht waarbij coniferen en naaldbomen in één adem worden genoemd.
    Taxus… dat komt ge op die websites ook vaak tegen.

    Enfin, dat maar ter inleiding. Ik herinnerde me met al dat taxusgedoe dat ik indertijd bij het afstuderen een taxus mee naar huis kreeg.

    In onze school was (is?) het de gewoonte om elke afgestudeerde leerling een boom te geven die eigenschappen draagt die -volgens het lerarenteam- dicht bij het karakter van een bepaalde leerling liggen.
    Duidelijk? Het is nogal een lange zin om te zeggen dat je een boom meekreeg die bij je past(e).


    (foto: Frank van Hevel)

    Ik kreeg dus een taxus en geloof het of niet maar ik was daar niet mee gediend!! Zo’n lelijk boomke seg!
    Ik had véél liever een loofboompje gekregen.

    Op de één of andere manier was ik de avond voor het uitreiken van de diploma’s in school. Géén idee meer waarom ik daar was. Ik herinner me alleen nog dat ik daar niet alleen was.
    Maar dus, ik had de boompjes zien staan en er hingen onze namen aan. Ik wist dus op voorhand welk een lelijk gedrocht ik zou krijgen. Even getwijfeld en dan toch zéér stout het naamkaartje aan mijn boompje verwisseld met dat van iemand anders.
    Dat was dan in de sjakosj dacht ik.

    Haha! Goed gelachen! Denkt ge nu dat ik dat toffer boompje had gekregen? Nee hoor! Onze leraren hadden blijkbaar voor elk van ons een stukje geschreven waarin de boom vermeld stond.
    Onze leraren waren ook geen uilen. Ze konden namelijk wel een taxus van pakweg een hazelaar onderscheiden.
    Goed geprobeerd van Katrien, maar niet gelukt.
    Ik kon dus toch met dat gedrocht naar huis.

    Thuis heb ik het toch nog proberen te adopteren al is het na een stiefmoederlijke behandeling gewoon gestorven in zijn pot.
    De plant op zich is er dus niet meer, maar de herinnering aan “mijn boom” nog wel. Ondertussen kan ik wel zeggen dat ik de jonge boompjes evenals de in vorm gesneden exemplaren nog steeds niet mooi vind.
    Zo’n grote oude boom daarentegen spreekt me wel aan, maar dat verpot zo moeilijk hé!


    (foto: Neosnaps)

    Ah ja, dat stukje over onszelf en onze boom, dat hebben we niet meegekregen. Ik heb dus maar de eigenschappen van de taxus even opgezocht en ik wil ze u niet onthouden!

    Taxus

    (Taxus baccata)

    De Taxus wordt geassocieerd met onsterfelijkheid en de dood. Het sap van de Taxus bevat een dodelijk gif dat wel voor speerpunten werd gebruikt, vandaar de associatie met de dood.

    De associatie met onsterfelijkheid vloeit voort uit het feit dat de Taxus wel duizenden jaren oud kan worden maar het heeft ook te maken met dat hij altijd groen blijft. Ze noemen de Taxus ook wel “wachter van de tijd”.

    Heel vaak, zeker in Groot Brittannië, is hij te vinden rond kerken maar ook op kerkhoven.

    Er zijn talloze verhalen uit de oudheid te vinden waarin de Taxus gezien wordt als krachtige bescherming

    tegen het kwaad.

    Het is een boom van twee uitersten. Hij is de bemiddelaar tussen deze en de andere realiteit en geeft ons inzicht in ons onderbewustzijn. Met zijn op slangen gelijkende wortels die diep in de onderwereld reiken is hij verbonden met de aarde, soepelheid en verandering maar ook met het hiernamaals en de bovenwereld waar de lichtwezens huizen.

    Druïden gebruikten taxushout om er visioenen mee op te wekken en er toekomst voorspellingen mee te doen of om er krachtige amuletten van te maken. De Taxus behoort tot

    de opperhoofd bomen en heeft een zeer wijze spirit!

    Zo, u weet weeral teveel van mij!