Rss Feed

August, 2008

  1. Dilemma’s

    August 31, 2008 by Katrien

    In januari zal Fien naar school gaan.
    Papa kan ze ‘s morgens wegbrengen met de auto en moeke moet ze ‘s middags gaan halen.

    ‘t Is 5à 6km ver en nu is de vraag hoe we die afstand gaan overbruggen ‘s middags.
    Met de fiets? Met de auto?

    De fiets: dat is dan hoogzwanger en pas bevallen die eerste maanden dik 10km trappen. Dat gaat tegenslagen, als ik dan al op de fiets geraak. Vorige keer bij Klaas lukte dat absoluut niet. Ik heb me daar eens serieus aan mispakt.
    Vanaf april wil dat dan ook zeggen dat ik drie kinderen heen en weer moet sjouwen met de fiets.
    Er wordt dus gedacht aan een bakfiets.
    Bedenkingen: dat zal toch ook wel zwaar trappen zijn en dat kost toch niet niks!!
    Hier staat er ééntje met 500 euro korting… tot morgen. :S

    De auto: er is er één waarmee vaderlief zal gaan werken, dus dat wil zeggen dat we nog een auto moeten aanschaffen. Serieuze kost extra als ge het mij vraagt! Niet goed voor ‘t milieu en niet goed voor onze portefeuille.
    Er zijn enkel minder praktische bezwaren als bij de bakfiets. Ik zal niet meer dan een uur onderweg zijn ‘s middags en 3 kinderen kunnen perfect in een auto.

    Dilemma’s dus!!


  2. Tegenaria parietina

    August 30, 2008 by Katrien

    Net een spin doodgeklopt boven.

    Zonder overdrijven; zo groot als een handpalm (poten incluis), vlot twee centimeter hoog op haar poten, snel als de wind bij het “ruiken” van onraad (= doodsbedreigingen).


    (Merci Michel voor de foto)

    Ik ging eens kijken bij de kindjes boven. ‘k Sta in Klaas zijn deuropening en zie ik in de gang een spin voorbij kruipen van formaat! Een rilling en een samengenepen gevoel bekruipen me. Ik ben nu niet direct bang van kruipend ongedierte, maar ze moeten me niet komen verrassen en al helemaal niet in huis!
    Een groot leeg blik koffie (goed als kindertrommel) erover rollen bleek geen optie. Het beest was zéér snel!
    Gelukkig niet in één van de kinderkamers weggekropen…
    De doos van de babyfoon gevonden in een kast en dat als guillotine (eerder pletwals) gebruikt.
    Sja, een wrede dood. Maar ze moest maar niet in de gang kruipen. Op de zolder tot daaraantoe, maar dan moet ik dat niet weten.

    En ja, had het nu licht geweest en ik pot en papier voorhanden had gehad, had ik ze wel gevangen hoor.
    Hoewel… ‘t was toch een rappe en een grote.

    Brrr!


  3. Kinderen en bier… en wijn.

    August 21, 2008 by Katrien

    Van gebabbel op msn met Savooi tot een blogpostje…

    Over tafelbier…

    Onze Wannes (broer1) vertelde een klein twee weken geleden aan de tafel in ons ouderlijk huis dat ze op kamp vroeger wel eens één glas tafelbier kregen.
    Hij zat in de Chiro van Ranst, wij in die van Broechem. In die tijd was er hier in Broechem nog geen gemengde of jongenschiro en dus ging broerlief een dorp verder.

    Maar dus, dat tafelbier, mijn kinderen lusten dat graag. Ze hebben dat ook al wel eens gekregen aan tafel na hun patatjes. Geen heel glas, maar zo wat meer dan een bodemke ook.
    Mijn kinderen eten ook geitenkaas, olijven,… waarom zouden ze niet een beetje tafelbier mogen proeven?
    Savooi vertelde dat het internet hem leerde dat tafelbier gezonder zou zijn dan frisdrank. ;) Da’s dus al geen reden om ze het niet te laten proeven.

    En vervolgens… In het “internet”artikel staat vermeld dat er geen scholen werden gevonden om tafelbier te schenken in de refters.
    Misschien de voorbeeldfunctie die ze toch moeten vervullen die hen daarin parten speelt?

    Om dan tot de kern van de zaak te komen… De vraag was of het deze tijd nog te verantwoorden valt om op (Chiro)kamp tafelbier te schenken.
    Ik denk dan aan bijvoorbeeld één glas per kind (ja, ook de 7-jarigen) bij één specifieke kampmaaltijd. Bijvoorbeeld stoofvlees met frietjes. Daar past toch een glaasje tafelbier bij, niet?
    Verder drinken de kinderen water en grenadine op kamp, dus waarom ineens alle (warme) maaltijden veranderen natuurlijk!
    Ik vind dat persoonlijk kunnen, dat kinderen op kamp eens een glaasje tafelbier mogen drinken.

    Wij hebben hierthuis ook niet de instelling dat wat slecht kán worden, verboden móet worden.
    Zoals… euhm… géén tafelbier mogen drinken omdat ze dan de smaak van bier te pakken kunnen krijgen en misschien wel verslaafd kunnen geraken.

    Ik mocht vroeger als kind zelfs een beetje bier van mijn grootvader in mijn glas na het eten! Ik vond dat geweldig! Lekker ook. :P

    De kennismaking met wijn is bij mij daarentegen dik tegengeslagen.
    In ‘t tweede leerjaar van het dorpsscholeke hier, leerden we over Jezus (natuurlijk!) en zo ook over het laatste avondmaal.
    Op een keer had juf Maria rode wijn bij en werd er een groot mooi glas doorgegeven waarvan iedereen mocht proeven.
    Wel, ik LUSTTE dat niet, bah! Wat een vies goedje!! Niks verteld over wat wijn is ofzo, nee gewoon, “zoals Jezus”. Waarom zou je daar als 7-8jarige aan twijfelen.

    Ik lust tot op heden nog steeds geen wijn. Of dat door Jezus komt of niet, dat kan ik je niet vertellen. Verschillende proefpogingen later ben ik nog steeds niet overtuigd…
    Dat bier daarentegen, dat lust ik wel. ;)


  4. Bedje

    August 19, 2008 by Katrien

    Voor baby 3 denken we na over een bijzetbedje.
    Onze twee andere kinderen belandden tijdens de borstvoedingsperiode nogal vaak in ons bed en ook al hebben we een breed bed, aangenaam is anders.

    Een cosleeper of bijzetbedje dus. Vraag is of we het zelf in elkaar zullen boksen evt door het half slopen van een bestaand bedje, of we het kant en klaar zullen aanschaffen.

    Deze bijvoorbeeld is wel een leuke;

    Maar ‘t is tegelijkertijd ook wel vrij prijzig. Bijna 200 euro voor enkel het frame. Het matrasje kost nog eens 30 euro.

    Deze daarentegen is “gatlillek” maar wel maar 110 euro voor een all in one.

    We doen dus voorlopig maar even verder met de prospectie.
    Alle nieuwe tips zijn welkom!!


  5. Morgen is het moederkesdag…

    August 14, 2008 by Katrien

    … dan wassen ze mijn haar, krijg ik eten dat ik niet zelf heb moeten maken, word ik bedolven onder de kusjes en de bloemen, mag ik uitslapen, klinkt er heel de dag “ik zie u graag” door het huis, bezoeken we de (over/groot)moeders van de familie, geven we zelf ook bloemekes en kuskes, mijn kindjes zullen de hele dag voorbeeldig braaf zijn, …

    Ik gok dat er daar wat dromerige dingen in doorsijpelden…  onrealistisch ook!
    Met een massage van manlief en een dikke kus van mijn kindjes ben ik een tevreden moeder. :D

    Vindt u trouwens ook niet dat “gelukkige moederkesdag” toebehoort aan familieleden? Ik zou anders heel den dag bezig zijn met gelukkige moederkesdag te wensen. Die moeders, da’s namelijk een pest moet u weten!

    Over moeders gesproken; het wordt hoogtijd dat we toch eens naar die verloren doos gaan zoeken van bij de verhuis waarin de foto van Tom zijn moeder zit.
    Die moet hier toch dringend terug haar plaatske krijgen! Dan kan ons Fien oma Ingrid ook een dikke kus geven. ;)


  6. Om het kind ne naam te geven…

    by Katrien

    Dat “nummer 3″ over een zestal maanden een fatsoenlijke naam zal krijgen, dat staat als een paal boven water.

    Nog zes maanden om onze queeste tot een goed einde te brengen.
    Een queeste ja, een naam voor een kind zoeken, ik vind het een ware queeste!
    We zijn er nu nog niet concreet mee bezig, al vallen er hier en daar wel ideetjes.
    Ik heb het gevoel dat er nog wel wat mogelijke jongensnamen in de running zijn. Voor meisjes ligt dat helemaal anders. Alsof er geen leuke Vlaamse meisjesnamen meer zijn! Of toch niet in ons hoofd.

    Zo’n naam kiezen, het is ook iets waar je met twee aan moet “werken” en in moet zoeken en groeien.
    Met twee en verder niemand. Een tweede opinie vragen doe je toch niet? Trouwens, wij moeten die naam okee vinden en andere mensen niet persé.
    Maar dus, dat wil zeggen dat er weer wat namen zullen vallen en zullen sneuvelen, er zullen er wat blijven hangen om aan te wennen en uiteindelijk zal er niet veel meer overschieten.

    Een leuke naam die bij Fien en Klaas past. Mijn molen begint stilaan toch in gang te geraken…


  7. Gemaakt

    August 13, 2008 by Katrien

    Verdoemme! Ze hebben dat licht hier aan de overkant van ‘t straat gemaakt. Als we ‘s avonds donker willen zitten, moeten we de gordijnen dicht doen. :(


  8. Tapa’s

    August 8, 2008 by Katrien

    Gisteren werd mijn lieftallige wederhelft 33 jaar.
    Meneer heeft een hekel aan verjaren, maar dat is dan netjes buiten de kinderen gerekend. Fien vindt het namelijk fantastisch dat er iemand verjaart, zeker als het hier in huis is.
    De slingers die er hangen en het lekkers dat in de namiddag wordt gegeten. Een kind zou van minder enthousiast worden.

    Ze wist gisterenmorgen ook zéér goed dat het papa zijn verjaardag was. Hij kreeg dan ook spontaan een dikke kus als ze beneden kwam.
    Toen papa was gaan werken, maakten we een tekening, kochten we een kaartje en sneden/aten we veel fruitjes klein.

    Papa kwam thuis rond half zes en Fien kwam dat al gillend vol enthousiasme melden.
    We zouden immers crème-glace eten met fruitjes als papa er terug was!

    ‘s Avonds hebben we ons bloeikes achtergelaten in de goede handen van tante Marijke en zijn we samen op de lappen geweest. (Vroeg Fien: “Wat is op de lappen?”)

    Tapa’s zijn het geworden en dat het gesmaakt heeft!!

    Nog even langs Greet geweest om wat te tetteren alvorens huiswaarts te keren en toen was het hoogtijd dat ik in bed kroop!!

    Vanavond zouden we gaan eten met Tom zijn oma en diens metgezel, maar wegens vermoeidheid heb ik hem alleen laten gaan.
    Ik moet straks eens op tijd in mijn bed gok ik.


  9. Wortelen

    by Katrien

    Dat geschraapte pekes véél lekkerder zijn dan geschilde pekes.
    Of is dat puur nostalgie van mijnentwege?

    Nog even ter aanvulling dit;
    Deze voormiddag lag er een bussel wortelen op tafel te wachten om geprepareerd te worden voor het middagmaal.
    Mijn kinderen die graag zelfstandig zijn en eens wilden proeven, trokken gewoon de bussel wat dichterbij naar de rand zodat ze aan de wortelen konden knabbelen. De pekes zaten namelijk goed vast in de bussel en er eentje uitpikken was geen optie.
    Gevolg: halve pekes in de bussel!


  10. Nummer 3

    August 6, 2008 by Katrien

    Oh jawel! De goede verstaander had het begrepen. Ons derde kindje is onderweg.

    Volgens onze eigen berekeningen had het voor 2 maart geweest. De gynaecoloog stuurt de ooievaar al op 28 februari.
    We weten ondertussen uit ervaring wel dat die twee dagen niet veel uitmaken. ‘t Zal in ieder geval eind februari-begin maart zijn.

    Als het ons meezit, gaan we voor een thuisbevalling deze keer. Drie echo’s bij de gynaecoloog zullen deze keer moeten volstaan, de rest van de zwangerschapsopvolging laten we over aan de goede zorgen van de vroedvrouw. (Ssssst zus! Niet tegen de mémé zeggen! Die doet anders een crisis… ;) )