Rss Feed

September, 2008

  1. Appels

    September 23, 2008 by Katrien

    Gisteren heb ik zo goed als heel de dag in de keuken gespendeerd.

    Middageten maken, appelgelei en appeltaart, het neemt behoorlijk wat tijd in beslag. Gerekend dat ik ondertussen ook voor de kinderen moest zorgen natuurlijk

    Mijn tante had appels meegegeven die van de bomen waren gevallen. Nog goed dus, maar liefst zo snel mogelijk te verwerken wegens blutsen en builen.
    Mijn diepvries en voorraadschabben zijn ruim voorzien van appelmoes ondertussen. (Danku mémé)
    Daarenboven kwamen er gisteren nog enkele potten appelgelei bij. En tot slot toch ook nog een appeltaart gebakken.

    Vandaag de keuken toch maar geruild voor andere bezigheden. (Hoewel ik deze voormiddag toch weer veel tijd heb gespendeerd aan het middageten. De vis die ik gekocht had bleek niet ontdaan van graten en die verwijderen blijkt ook veel werk…)


  2. Zorgen om niks

    September 17, 2008 by Katrien

    Maandag gingen we naar de vroedvrouw en hoorden we het hartje van onze buikbaby kloppen.
    Er werd ook eens bij Fien geluisterd, die vond dat wel interessant…

    Toen ik me maandagmiddag ff op het bed legde voor een kort tukkie, kreeg ik plots enorme steken ter hoogte van mijn baarmoeder. Een paar minuutjes en het was over.
    Sindsdien voelde ik ons kindje niet meer. Maandagavond niet en dinsdagavond niet.  (‘t Is namelijk ‘s avonds dat ik dat kleine ding voel bewegen.)

    Dus begon ik me vandaag een beetje zorgen te maken. We zijn inderdaad nog maar 16,5 week ver, dus op zich niks om je zorgen over te maken. Het feit echter dat ik niks meer had gevoeld na die steken in mijn buik, wekten de onrust…
    Ik was me er ook wel van bewust dat ik de voorbije dagen niet echt heb stilgezeten. Dat vermindert de kans aanzienlijk op het voelen van wat beweging.

    Maar dus, vandaag, woensdagavond, net elf uur ‘s avonds gepasseerd en onze spruit in de maak laat zich voelen. Het kind blijkt nogal klokvast te zijn. 23u is zijn uur. ;)

    Moeder content. :)


  3. Koud!

    by Katrien

    ‘t Is net half september gepasseerd en ik heb al koud ‘s avonds in huis.
    Het fleeceke in de zetel wordt benut en ik heb goesting om de verwarming aan te zetten.

    Hopelijk hebben we hier binnenkort een stoveke om ‘t kot wat warm te stoken zo voor efkes. Het gaat mij deugd doen. Ik hou namelijk niet zo van chauffagelucht.

    En als deze temperaturen een voorbode zijn voor wat moet komen in de winter, dan zal ik me maar een paar truien bij aanschaffen!


  4. Kindjes weg

    September 11, 2008 by Katrien

    Ik heb daarnet mijn kindjes weggebracht voor een dagje.  Zo kan ik hopelijk eens wat verzetten in het huishouden.

    Zo twee kleine rommelmonsters en aandachtsvreters in huis zijn niet bevorderlijk voor orde en netheid. Ik wil véél doen vandaag, maar ‘k besef maar al te goed dat ik véél te weinig ga kunnen doen.
    Wie mijn kinderen dus eens voor een weekje wil lenen, laat maar iets weten! Dan kan ik het hier eens van boven tot vanonder proper krijgen. ;)


  5. Nummer 3 laat zich voelen.

    September 9, 2008 by Katrien

    Sinds gisteren ben ik er 100% zeker van dat wat ik voel in mijn buik niet mijn darmen zijn, maar wel onze baby.
    15 weken ver en reeds “leven voelen”.  ‘t Is aan de vroege kant.
    Al een week lang denk ik iets te herkennen, maar we zullen het maar gewoon op 15 weken houden.

    Fien voelde ik bewegen toen ik 16 weken zwanger was en bij Klaas was dat op dik 16, bijna 17 weken.

    En zo zijn we weer een stapje verder in de zwangerschap beland. ;)


  6. Op een fijne maandagnamiddag in Broechem

    September 1, 2008 by Katrien

    Ik zeg u het is verschieten als ge merkt dat er ineens een kat op de trap tussen ‘t eerste en ‘t tweede verdiep zit omdat ze schrik heeft van de drie honden die zomaar in uwen hof zitten.
    De betreffende honden blijken bij nadere inspectie uwen hof een ploegbeurt te geven (voor zover dat kan met hondenpoten in gras), ze laten hun aangename kakkedrollen achter, ze vernielden de courgetteplanten, ze dreven de andere kat in ‘t nauw en blaffen erop los zodat zoonlief er hard huilend van wakker wordt.
    De buren van wie de honden zijn, blijken alvast niet thuis dus worden connecties van andere buren ingeschakeld en via manlief toch maar de flikken gebeld.

    De flikken heeft men weggestuurd -assertieve ik toch (NOT)- en de honden zijn terug in hun rennen geraakt. En nu, na anderhalf uur, ben ik er nog steeds niet goed van!

    En dat net allemaal als ge zelf een dutje wilde doen.