Rss Feed

October, 2008

  1. Winterjas

    October 30, 2008 by Katrien

    Ik zou héél graag een nieuwe winterjas kopen. Degene die ik nu heb doet in principe nog wel dienst, maar hij is toch al (denk ik) vier of vijf jaar in gebruik en dus vind ik dat ik een nieuwe verdien.
    Het schoon van deze jas is er ook af naar mijn bescheiden mening.

    Maar dus! Ik moet wat rekening houden met de toenemende proporties hier, dus dat maakt de aankoop van een nieuwe jas niet zo evident.
    Mijn vorige jas was er eentje van Cora Kemperman. Eén waar met gemak nog een tweede volwassen persoon bij onder kon. Ideaal dus om dikke buiken te verstoppen. ;)
    Het nadeel van die jas is dat het niet handig is om mee te fietsen wegens stukken stof en touwtjes die gevaarlijk zijn in de buurt van wielen.

    Gisteren in Lier liepen we langs de Fragile en ik zag een jas in de etalage. Ze hebben daar zeer schoon kleren die zowel tijdens als na de zwangerschap dienst kunnen doen. Wel in de hogere prijscategorie… Ge stapt daar dus ni zomaar binnen om met tien stuks buiten te komen. Kom, ik toch niet, het geld groeit niet op mijn rug en we hebben geen ezel staan. :D
    Maar dus! Ik wou even notie nemen van de prijscategorie waarin deze jas zich bevond. En MAN! Hij droeg de zéér pijnlijke prijs van 569 euro! Jawel!! Een jas van meer dan 500 euro, dat is zot geschift!
    En daar ging mijn hoop op een mooie winterjas dus. Misschien onterecht hoor en was de jas in de etalage van prijs niet representatief voor wat er binnen te vinden is, al is de kans groot dat het dat wel is.

    Ik ben dus nog steeds op zoek naar iets jasachtigs om me warm te houden op koude dagen!
    Trouwens!! Voor onze kindjes hebben we gisteren wél winterjasjes gekocht. Klaas heeft een jasje van Filou, niks te speciaals, niks te duur. Fien heeft een jasje van Ten,  zéér schoon en schoon duur! Ik ben er helemaal verliefd op. Ik kon ook een jasje kopen voor de helft van de prijs, maar dat was er eentje dat gedroogkuist moest worden terwijl ik deze jas zelf kan wassen. Dat scheelt toch ook weeral een pak in kosten mijn gedacht!
    Ik heb alvast een foto getrokken van Fien in haar nieuwe jas, maar die zie je wel verschijnen als hij door Lightroom gehaald is. Klaas is uit logeren en staat nog niet op de gevoelige plaat. ;)


  2. Beco: eerste test.

    by Katrien

    Nee, geen foto’s beschikbaar! Ik sta geen foto’s van mezelf te trekken. ;)

    Klaas vindt het behoorlijk okee in onze nieuwe draag”doek”.
    Ikzelf had het er de eerste momenten wat moeilijk mee.  Het koude weer doet ons in dikkere kleren kruipen en da’s nu ni het handigste om met dat ding te leren omgaan. De beco was dus niet goed afgesteld.
    Na onze busrit naar Lier heb ik er dan nog wat aan staan trekken en sleuren zodat het al wat beter zat. Warm krijgt ge het er wel van! Gelukkig ben ik zo verstandig geweest om mijn jas thuis te laten! Met een stoveke op uw rug kunt ge die koude armen wel verdragen. :)

    Klaas is al niet meer van de kleinsten met zijn bijna 18 maanden. Als ik hem vooraan draag, zit hij een beetje in mijn zicht. Of draag ik hem dan gewoon te hoog? Ik heb een kort bovenlijf ‘t schijnt, zou het daar aan liggen? :$
    Enfin, op de rug draagt dus de voorkeur weg, ware het niet dat die heupband dan lekker op nummer drie zit te duwen.
    De heupband heb ik bijgevolg niet te hard aangespannen (ik was alweer vergeten dat ik naast zwanger ook niet mager ben, daar kwam het vet weer piepen!) en dus kwam er meer gewicht op mijn schouders terecht. Niet geheel de bedoeling volgens de handleiding, maar goed doenbaar.
    ‘t Was nog wat zoeken naar de afstelling van de schouderriempjes, maar ook daar baart oefening kunst zekers?

    Toen we in de krokodil nog even een camion kochten voor Klaas en een theeserviesje voor Fien, was hij wel niet te houden en kloeg steen en been achter op mijn rug! Hij heeft zijn gevecht niet gewonnen, al kan ik zeggen dat het geen aangenaam gevoel is, zo’n duwend en trekkend kind in nek/op de rug!

    Hij wrong wel zijn armen boven de bovenste bandjes van de beco…

    Voila, de test is geslaagd, al moet er nog geoefend en bijgeschaafd worden!


  3. Kou!!

    by Katrien

    ‘t Is stevig koud, zo ineens… buiten… en ook hier binnen!

    Met een paar graden boven het vriespunt wordt het hier al snel aardig fris binnen wanneer de verwarming afslaagt.

    ‘s Ochtends doet de centrale verwarming hier zijn best om de temperatuur op 19°C te brengen.
    Om half tien slaagt het spel af om dan in de namiddag om 17u terug op te springen.
    De buitentemperaturen dwingen me ondertussen toch om die instellingen eens aan te passen.
    Op dit eigenste moment is het maar 16,2°C en dat is toch wel friskes! Een kind dat boekjes leest houdt zich zo niet echt warm… Leve het slechtgeïsoleerde kot waar we wonen met een hele muur vol enkel glas op de noordkant!

    Straks werk van maken dat het hier toch 17,4°C blijft!
    Oh en die kolenkachel aansteken, daar moeten we misschien toch ook maar eens werk van gaan maken…


  4. Beco aangekomen!

    October 29, 2008 by Katrien

    Onze nieuwe draagdoek is aangekomen.
    Ik heb hem hierbinnen even getest met Klaas daarnet.
    Het lukt aardig met onze grote vent! Hij vindt het ook helemaal geweldig om gepakt te worden.

    Alleen… sja… die buik die al wat plaats inneemt…
    Klaas op de buik lukt goed, daar heeft de buik weinig last van. Klaas op de rug gaat net iets moeilijker. De buikriem zit daar net natuurlijk.
    En dan is het toch net daarvoor dat ik dat ding heb aangeschaft zekers.

    Enfin, het is goei gerief en ik ben er zeker van dat we er veel plezier van zullen hebben.
    Verloren is het toch niet. Klaas is namelijk niet de laatste in de rij.

    Straks test ik het alvast op het veld dat Lier heet!
    Dan heb ik weer wat meer ervaring om te delen met jullie. ;)


  5. Fijn

    October 28, 2008 by Katrien

    Wat is het een fijn gevoel om samen met mijn twee kindjes aan de hand (naar de groentenboer) te stappen.
    Fien aan de ene hand, Klaas aan de andere hand. Zonder tegenstrubbelen om een handje te geven, helemaal flink naast “ons moeke”.

    In het terugkomen draag ik de zak groenten en fruit en loopt Klaas tussen Fien en mij in.
    Klaas heeft nog wel de neiging om te wijzen naar vanalles en nogwat en ondertussen honderduit te vertellen, maar Fien laat onder geen beding zijn handje los.

    Op zo’n momenten loop ik helemaal te blinken. Zo flink dat mijn varkentjes ook kunnen zijn!


  6. Klaagmuur

    October 27, 2008 by Katrien

    ‘t Is tijd om nog eens te klagen en zagen. Niet dat het iemand vooruit helpt, maar soms moet dat er eens af hé.

    Mijn huishouden draait vierkant. Een huishouden van Jan Steen.
    Als ik ‘s morgens opsta en ik zie de “nest” hier, dan zakt de moed me al in de schoenen en weet ik niet waar te beginnen.
    We wonen al niet in het meest praktische huis, wat op zich al voor wat rommel zorgt.

    Vorige week zorgden we voor nog wat extra rommel door de keuken gedeeltelijk te ontruimen en alles wat eruit kwam in de woonkamer op de tafel te deponeren. Behang afdoen was de missie. Die is ondertussen geslaagd.
    U raadt het, daar stopt zoiets niet bij natuurlijk.
    Onder dat behang zat namelijk een “gatlilleke” roze muur vol gaten en oneffenheden. Er wacht nog serieus wat werk dus!

    Gisteren en eergisteren werd het eerste deel van de suikerboondingen al gedaan, wat voor nóg meer rommel zorgde in huis.

    Ik kan mijn kinderen het natuurlijk niet kwalijk nemen, maar ook zij kunnen een hoop rommel maken en opruimen, daar zijn ze nog niet voor te vinden!

    Kijk, en daarnaast zorg ik elke middag voor warm eten voor mijn varkens (‘s avonds voor manlief), moet ik de afwas zien weg te werken, de vloer iets ofwat proper te houden, de was bij te houden, moet er naar de winkel gegaan worden,…
    Om de kinderen zelf niet te vergeten. Aankleden, op ‘t wc zetten, pampers verversen, te bed leggen,…
    De dagdagelijkse beslommeringen dus.

    Daarnaast roept den hof om opgekuist en winterklaar gemaakt te worden, moeten de te kleine kinderkleedjes gesorteerd worden boven, de zolder moet geïsoleerd worden en eindelijk aan kant gezet worden, hebben onze kinderen winterjassen nodig, ikzelf ook, moet de berging beneden geherorganiseerd worden,…
    De extra beslommeringen dus.

    En als mijn kinderen nu al eens gewoon wilden “meewerken” door niet lastig te zijn.

    Daarom; kunnen we vanaf nu aub elke dag een winteruur inlassen? Zo’n extra uur per dag, dat zou toch al een begin zijn!
    En wie het in zijn hoofd haalt om te beweren dat een huisvrouw niet hard moet werken, die kan ne sjot onder zijn gat krijgen! Ik heb werk in overvloed, teveel zelfs en ik word er onnozel van! Tijd dat ik personeel aanneem, dan kan ik ook eens delegeren. :D


  7. Draagdoek

    October 21, 2008 by Katrien

    Voila, ik heb deze namiddag een Beco Butterfly besteld en hem net betaald. Ik ben al in blijde verwachting!
    Ik hoop dat ik er een beetje mijn mobiliteit mee verhoog. Gemakkelijker al eens de bus op met mijn twee koters bijvoorbeeld.

    Ge hebt zo al snel uw handen vol met kinderen en als ge ze dan nog niet kunt vervoeren als ge van de bus stapt, sja, da’s ni zo handig!
    En omdat Klaas toch wel echt wat groot voor de tricot slen aan ‘t worden is en hij zich daarin al helemaal niet op de rug laat dragen, is het dan toch uiteindelijk een Beco geworden.
    Hopelijk macheert dat binnenkort met een dikke buik ook nog.


  8. Baaldag

    October 16, 2008 by Katrien

    Ik heb een baaldag achter de rug.

    Heel de dag (vooral deze voormiddag) heb ik pijn in mijn onderbuik gehad. Vermoeiend is dat met twee kinderen in huis! Na wat rusten deze middag was het wat beter, maar toch…

    Wat het was weet ik niet. Alsof er een gestrekt beentje ergens door mijn ingewanden duwde. Ter hoogte van mijn blaas ofzo? Weet ik veel!
    Ik heb overwogen om naar de vroedvrouw te bellen, maar heb dat uiteindelijk toch niet gedaan. Ik wist begot niet wat ik haar zou moeten vertellen.
    Het zal wel overgaan bedacht ik me. Ik lag nog niet te kronkelen van de zeer en dat is zowat de limiet denk ik. ;)

    Zo’n dagje pijn verbijten is dus vermoeiend en als ‘s avonds manlief de noden niet aanvoelt (al wil ik dat niet helemaal in z’n schoenen schuiven want waarschijnlijk was ik ook niet duidelijk genoeg in mijn communicatie!) en zelf andere dingen aan z’n hoofd heeft, dan loopt de emmer over.
    De eerste keer in de (bijna) 21 weken zwangerschap dat ik tranen met tuiten heb gehuild. Dat valt toch nog mee, niet?

    Enfin, ‘t is avond nu, de kinderen liggen in hun bed en ik zit hier alleen. Al had ik graag wat gezelschap gehad.
    Manlief is gaan squashen en Greet die op bezoek was, moest vroeger doorgaan door onvoorziene omstandigheden. Spijtig! Ik had anders graag nog wat gesjouweld zo onder ons twee. (Lamote; dat houden we dan voor een andere keer hé!)

    Misschien begin ik straks maar aan het samenstellen van één van de vele fotoboekjes die nog gemaakt moeten worden… misschien…

    Ah ja, om dan van den hak op den tak te springen;
    Voor wie het dagboek van onze kindjes niet volgt… Ik had er gisteren al geschreven dat nummer 3 is goedgekeurd op echo. Een beetje voorsprong qua groei, dus hopen dat het geen 5kg-kloefer wordt! :D


  9. Ikea – goed? idee!

    October 11, 2008 by Katrien

    Weeral lang geleden dat ik hier wat schreef.
    Ik heb mijn bezigheid in huis, dikwijls geen zin om dan ook nog wat te schrijven en dus blijft het hier wat stil.

    Graag wil ik echter mijn medemens het weetje niet ontho uden dat wij gisterenavond naar den Ikea teenden.
    Met twee klein mannen! Ik moet u daar waarschijnlijk geen tekeningske bij maken dat dat “dolle pret” is?
    Vooral voor hen dan ipv voor ons.

    Als het aan Fien en Klaas lag, hadden ze elk bed en elke zetel getest. Ook kasten werden getest. Ze kropen er in, erop, eronder,…
    De kinderafdeling als toetje uiteraard. Zo plezant dat Fien zich serieus liet horen toen we graag verder wilden. Gelukkig kon het idee dat er wat verder nog speelgoed was haar wel bekoren.

    Halverwege de winkel hebben we ook maar een grote winkelkar genomen en Klaas daar alvast ingezet met een koek in zijn pollen. Van toenaf ging het wat vlotter.

    Ons kinderen zijn uiteindelijk wel zeer flink geweest. Eén keer wat lawaai bij het speelgoed door Fien en één keer door Klaas die het aanschuiven aan de kassa niet zo kon appreciëren.

    Moeder en vader zijn de winkel wat armer buiten gekomen.
    Ne mens gaat dan kijken voor een licht en wat schabbekes en komt met veel meer buiten natuurlijk.
    “Een vergif” gelijk manlief dat zo schoon zegt.

    - kastje voor de kinderen hun speelgoed(manden)
    - met extra mand
    - licht 1
    - licht 2
    - schoon schabben besteld (gene standaardbrol ;) )
    - uitbreidingssetje voor de houten treintjes
    - spaarlampen
    - licht voor onze slaapkamer
    - kommetjes (het begin van een nieuw dagelijks servies)
    - schemerlichtje voor Fien

    Zie… meer dan het moest zijn.
    En dan! komt ne mens thuis, steekt hij de kinderen in bed en zet wat licht en eventueel ook nog de kast ineen.

    Wil het toch weer niet lukken dat er in het pak van het kastje één (belangrijke) vijs te weinig zat zekers?
    Ik heb gezocht en gezocht en gezocht. Niet gevonden natuurlijk, gewoon tekort.
    Daarna; gevloekt en gevloekt en gevloekt!!
    Den Ikea *rolt met ogen*. Knoeiers!

    Sjanske dat we die vijs apart kunnen gaan bijhalen en niet heel dat pakket moeten gaan wisselen!


  10. De onredelijkheid van een zwangere vrouw

    October 2, 2008 by Katrien

    Gisteren soep gemaakt. Broccolisoep met wat room erbij.
    Vandaag de soep opgewarmd. Ze zag er nog niet slecht uit en de koude geur deed niks vermoeden van vuiligheid.

    In warme toestand kwam er daarentegen een zure walm richting mijn reukorgaan. De soepdampen waren écht zuur.
    Soep afgekeurd dus! Broccolisoep voor den afvoer… Dju toch!