‘t Is tijd om nog eens te klagen en zagen. Niet dat het iemand vooruit helpt, maar soms moet dat er eens af hé.
Mijn huishouden draait vierkant. Een huishouden van Jan Steen.
Als ik ‘s morgens opsta en ik zie de “nest” hier, dan zakt de moed me al in de schoenen en weet ik niet waar te beginnen.
We wonen al niet in het meest praktische huis, wat op zich al voor wat rommel zorgt.
Vorige week zorgden we voor nog wat extra rommel door de keuken gedeeltelijk te ontruimen en alles wat eruit kwam in de woonkamer op de tafel te deponeren. Behang afdoen was de missie. Die is ondertussen geslaagd.
U raadt het, daar stopt zoiets niet bij natuurlijk.
Onder dat behang zat namelijk een “gatlilleke” roze muur vol gaten en oneffenheden. Er wacht nog serieus wat werk dus!
Gisteren en eergisteren werd het eerste deel van de suikerboondingen al gedaan, wat voor nóg meer rommel zorgde in huis.
Ik kan mijn kinderen het natuurlijk niet kwalijk nemen, maar ook zij kunnen een hoop rommel maken en opruimen, daar zijn ze nog niet voor te vinden!
Kijk, en daarnaast zorg ik elke middag voor warm eten voor mijn varkens (‘s avonds voor manlief), moet ik de afwas zien weg te werken, de vloer iets ofwat proper te houden, de was bij te houden, moet er naar de winkel gegaan worden,…
Om de kinderen zelf niet te vergeten. Aankleden, op ‘t wc zetten, pampers verversen, te bed leggen,…
De dagdagelijkse beslommeringen dus.
Daarnaast roept den hof om opgekuist en winterklaar gemaakt te worden, moeten de te kleine kinderkleedjes gesorteerd worden boven, de zolder moet geïsoleerd worden en eindelijk aan kant gezet worden, hebben onze kinderen winterjassen nodig, ikzelf ook, moet de berging beneden geherorganiseerd worden,…
De extra beslommeringen dus.
En als mijn kinderen nu al eens gewoon wilden “meewerken” door niet lastig te zijn.
Daarom; kunnen we vanaf nu aub elke dag een winteruur inlassen? Zo’n extra uur per dag, dat zou toch al een begin zijn!
En wie het in zijn hoofd haalt om te beweren dat een huisvrouw niet hard moet werken, die kan ne sjot onder zijn gat krijgen! Ik heb werk in overvloed, teveel zelfs en ik word er onnozel van! Tijd dat ik personeel aanneem, dan kan ik ook eens delegeren. 
Yep, mijn kindje is niet meer zo klein maar ik weet wat je bedoelt! Het kan soms gewoon teveel worden. Is er niemand die je zo nu en dan een handje kan helpen?
Ik zou er tureluurs van worden, soms ben ik blij dat ik kan gaan werken en wij hebben dan nog maar één kindje. Zit dus maar niet in over je klaagmuurmoment, er zouden er voor véle minder al veel meer klagen hoor.
En ja, kan je niet -al is het dan tijdelijk- wat hulp inroepen, een paar uurtjes in de week, via de mutualiteiten of zo van die dingen?
Ik heb natuurlijk nooit zo’n stapel huishoudwerk, maar als ik veel te doen heb, ook op’t werk, dan maak ik een lijstje met hokjes om aan te kruisen wat ik allemaal nog te doen heb. Voelt echt goed om een hokje aan te vinken, en zo vind ik dat het rapper lijkt te gaan.
Ja, Katrien, ik bewonder soms echt je huismoeder zijn!
Ik ben om die redenen die jij allemaal opnoemt graag terug beginnen werken. Ik werd zot van ‘enkel’ voor het huishouden te moeten zorgen! Nu gaan we alletwee fulltime werken en draait ons huishouden ook heel dikwijls vierkant maar nu kan ik ‘s morgens gewoon de deur achter mijn gat dichttrekken en mij er proberen niets van aan te trekken. Helpt wel vind ik!
Chapeau voor jou dat jij dit wel allemaal met hart en ziel doet! Daarom is het niet erg om af en toe je hartje te luchten en er een blogje over te schrijven! We voelen allemaal met je mee! ;o)
Ik ken het gevoel, helaas, en ik ga er ook nog eens fulltime bij gaan werken… Dat is de reden dat ik intussen 8 uur per week een kuisvrouw heb. Dat is veel, I know, maar ik word anders ook compleet moedeloos van de nest hier thuis. Op deze manier is het nog een beetje in te perken.
Respect dus voor wat je doet: er zijn genoeg mensen die weten dat je absoluut niet *niks* doet!
Het meest frustrerende vind ik bovendien dat het allemaal werk is waar je tijd insteekt, veel tijd, maar dat je zelden lang kan genieten van het resultaat van je inspanningen: opruimen, schoonmaken, koken, (af)wassen, strijken, …. binnen de kortste keren kan je van voren af aan opnieuw beginnen.
Jeej, een Tante Annie-prentje
Hoog tijd dat voltijds een thuis runnen betaald wordt, mét overuren in ‘t zwart!!
Ik wil best in dienst komen, ‘k heb al een paar praktische ideetjes!
- de kids en den afwas kunnen samen in bad
- suikerboondingen maken we van dat behangpapier, spaart een rit naar het containerpark
- en als de papa den overschot van het middageten opwarmt onder de motorkap, heeft ie gelijk warm eten als ie thuiskomt.
Goh, ik word al gek van enkel te lezen wat jij (jullie) moet doen! En dat gecombineerd met zwanger zijn. Een mens zou voor (heel wat) minder klagen en het niet meer zien zitten.
Echt een gemeende chapeau voor wat je doet! Ik zou het niet kunnen.
En inderdaad, ik zou toch ook overwegen om een hulplijn in te schakelen: familie, vrienden of via dienstencheques?
Courage!
Met een sjanske gaan ons kindjes op woensdag uit spelen. Dan heb ik al eens tijd om tot in ‘t stad te tenen of andere dingen te doen, maar ik kan u garanderen dat die tijd altijd véél te kort is.
Gezinshulp of huishoudhulp, dat is voor tegen de bevalling en vlak erna en wie weet daarna ook nog wel.
Voorlopig doe ik het dus zonder.
Er hangt nog gene kak aan de badkamermuren en de spinnekoppen komen ons nog niet aanvallen.
@Caroline: ik wacht al een jaar op een krijtbord op de keukenmuur. Ik ben dan ook zo koppig om zulke dingen niet op papier te beginnen zetten.
Er is verbetering in zicht.
@Savooi: dat zou handig zijn, al kies ik dan toch voor de iets minder creatieve aanpak
Aan allen: dank voor de virtuele steun in mijn huishoudgevechten!
Das het voordeel van niet aan kuisen toe te komen: spinnebeesten zitten ‘t schijnt graag in propere hoekjes (geleerd van meester Max!). Het is dan ook al jaaaaren geleden dat ik er hier thuis één gezien heb binnen