Rss Feed

January, 2009

  1. Een dochter…

    January 26, 2009 by Katrien

    … geboren op 25 januari 2009

    Enkele feiten:
    - 5 weekjes vroeger dan “gepland”.
    - 2kg550
    - 46cm
    - zéér vlotte bevalling
    - gedeeltelijke loslating placenta
    - couveuse
    - helaas geen thuisbevalling wegens te vroeg, maar ziekenhuis in Lier

    Haar naam? Trijn!

    De rest van het relaas lees je binnenkort op het kindjesdagboek!


  2. Wie moet er in ‘t gevang? Hij of wij?

    January 23, 2009 by Katrien

    Oh! En laten we nu vooral gevangenissen maken van alle kinderdagverblijven en consoorten evenals van alle scholen. Dikke muren errond, codes, pinkaarten,…
    Dat gaat de kans zeker verkleinen dat zoiets gebeurt en de kinderen gaan zich tenminste veilig voelen!

    Mijn kinderen zijn varkens, ik heb een vermoeiende dag achter de rug, maar als ‘t dat maar was vandaag.
    Mijn maag heeft zich verschillende keren gekeerd vandaag omwille van de nieuwsberichten, maar laten we aub normaal doen.

    “Steunbetuiging voor slachtoffers steekpartij Dendermonde” als facebookgroup vind ik nogal belachelijk.
    Alsof er iemand is die dat niet erg vond? En laten we daar dan allemaal gaan vertellen dat we “de zot” voor de leeuwen willen gooien?

    Stuur dan een bericht naar het rouwregistermailadres, dan komen die zaken tenminste aan.

    En dan te denken dat ik er eigenlijk niet over wilde bloggen wegens “allé, iedereen weet weer wat schrijven” maar vooral ook “belachelijk om er nog meer virtuele woorden aan vuil te maken, ‘t is al erg genoeg en de juiste woorden vindt ge toch ni voor zoiets!”
    Enfin, ‘t ligt toch op mijn maag precies.

    Noot achteraf: Blijkbaar zijn er meerdere facebookgroepen. (Hoe naïef moet ik soms toch zijn…) De ene al wat puberaler dan de andere. Kom, de groep die ik zonet zag passeren zag er in ieder geval iets serener uit.
    Maar hey “leven en laten leven” hé!


  3. Ne volle put

    January 20, 2009 by Katrien

    De WC lijkt moeilijk door te trekken tegenwoordig. ‘t Water wordt niet meer met kracht “weggezogen” maar zakt gestaag weg. Niet zo goed dus.
    En dat het geregend heeft, dat zou geen excuus mogen zijn voor een slecht doortrekkende WC.

    Vandaag dan toch maar de ruimdienst opgebeld (merci Savooi voor de infomoeite) en morgen komen ze ‘t spel ruimen.

    Nu wonen wij in een huurhuis waarvan we zeker zijn dat die put 18 jaar geleden geruimd werd. (De buurvrouw woonde hier zelf toen en heeft dat laten doen.)
    Voorlopig hebben we er nog geen idee van of die put in tussentijd nog geledigd is geweest.
    Ik heb ook geen flauw benul van hoelang het duurt vooraleer ge zo’n put moet leegmaken.
    Het is in ieder geval niet gebeurd in de tijd voor wij hier kwamen wonen.
    En een volle put zou wel eens de verklaring kunnen zijn van de kwalijke geurtjes waar we beneden in de berging en soms ook in de badkamer mee af te rekenen krijgen.

    Ik vraag me alvast af wie er voor de kosten moet opdraaien om dat spel leeg te halen én of de problemen opgelost gaan zijn bij het ruimen van de beerput. Het kan immers goed zijn dat de afwatering richting riool verstopt zit (door het dik van den beerput dat overloopt) en dan zijn we nog ni aan de “nief patatten”.

    Zo’n toestanden kan ik dus missen als kiespijn, maar ja!

    Morgen komt dus de ruimdienst, de strontschepper en dus moest het deksel van de beerput boven getoverd worden.
    Inderdaad ja, die put zit onder de grond, onder het gras. Zoek en schupwerk dus.
    Dus heb ik deze namiddag de kinderen maar aan ‘t spelen gezet in de zandbak en heb ik ook zandbak gespeeld. Putten schuppen en bergen maken.

    Hopelijk zit er morgen geen stront aan de knikker!


  4. Ouderverwaarlozing

    January 19, 2009 by Katrien

    Kinderen hebben, het is wat.

    Vandaag realiseerde ik me ineens dat ik serieus mijn prioriteiten verschoven heb sinds we kinderen hebben.
    Ik heb onlangs heel mijn chiro-engagement opgegeven omdat ik op de momenten dat de kinderen in bed liggen, liever eens niks doe of gewoon nog andere dingen te doen heb hier in huis.

    Lid geweest, leiding geweest en op kaderniveau in verschillende werkgroepen gezeten, mee gaan koken op kampen,…
    ‘k Heb er ne vent aan overgehouden (‘t grootste koppelbureau van Vlaanderen immers) en ik ben er een rijker mens door geworden.
    Voorlopig staat de teller op een klein 21 jaar Chirolid. Wie weet gaan we ooit nog wel mee koken hier of daar, maar voorlopig is ‘t efkes rustig op chirovlak.

    Ik help de plaatselijke Chiro nog wel met wat richtlijnen hier en daar voor hun Olé Pistolé-actie in april, maar daarmee is ‘t dan ook gezegd.

    Maar goed, daar ging het eigenlijk niet over. Over de Chiro kan ik immers boeken schrijven ondertussen.
    ‘t Is maar één van de vele dingen die er inschieten bij het ouder worden en het kinderen hebben.

    Deze ochtend realiseerde ik me dat het al geleden was van vooraleer we kinderen hadden dat ik nog eens een kettingske of oorbellen voor mezelf kocht. Ons kinderen hebben al mijn kettingetjes kapot getrokken en dus heb ik me deze morgen efkes bezig gehouden met slotjes van ‘t één op ‘t ander te monteren zodat ik toch nog eens iets kon aandoen.

    Zo moet ik mezelf eigenlijk ook eens dwingen om ne keer langs de kapper te passeren. Da’s ook al ruim! 5 jaar geleden ofzo. Nee langer zelfs! ‘t Is geleden van toen ik nog studeerde. December 2001 denk ik.
    En denk nu niet dat mijn haar al zeven jaar aan een stuk groeit zonder ingrijpen hé. Kort voor Klaas zijn geboorte heb ik er de schaar zelf ingezet. Hoofd naar voor en knippen die handel. Niet simpel om dat deftig te doen maar ‘t was okee. Maar dat was wel effectief de laatste keer. * schaam * bloos *

    Mijn kleerkast is ook een ramp… Dankzij manlief en zijn overtuigingskracht van “doe dat nu maar” heb ik dit jaar toch behoorlijk wat nieuw gerief gekocht. Maar ‘k heb wat achterstand opgelopen de voorbije jaren. Niet in die zin dat ik daarvoor om de paar weken iets nieuw in huis haalde, maar vooral de achterstand van kleren te verslijten of te “ontgroeien” en geen in de plaats te halen.
    Het veelvuldig uitzetten en weer krimpen van mijn lijf -de zwangere buiken buiten beschouwing gelaten- heeft daar ook mee te maken natuurlijk.

    Kortom, ooit als we Win For Life of Euromillions binnenhalen ofzo, dan ga ik eens ongegeneerd shoppen en geld opdoen aan dingen die minder belangrijk zijn maar oh zo fijn om te hebben.


  5. Over slimme madammen, kinderwinkels en autobenodigdheden.

    January 14, 2009 by Katrien

    Vandaag een kinderwinkel (of twee) binnengewipt om te polsen of ze er verhoogkussentjes verkochten voor in de auto. In de ene winkel niet, in de andere ook niet.
    Echter, in de tweede winkel kwam er zo’n kwakkel antwoord dat ik stiekem toch eens met mijn ogen moest draaien.

    “Dat de regelgeving veranderd was en dat ze tot 12 jaar allemaal in een autostoel moesten zitten. Zo’n verhoogkussentjes zijn dus nog moeilijk te vinden. Misschien in de Carrefour ofzo nog?”

    Hmz… Dit zegt de wet: “Vanaf 1 september 2006 verandert de wetgeving omtrent vervoer van kinderen in de wagen. Volgens de Europese wetgeving moet elk kind kleiner dan 1.35m in een aangepaste stoel vervoerd worden.”
    Staat daar nu dat er geen verhoogkussentjes mogen gebruikt worden? ‘t Is waar dat die iets minder veilig zijn omdat ze geen zijsteun bieden en dergelijke, dat wel ja.

    Enfin, ik wist weeral waarom ik onze geboortelijst NIET in die winkel ben gaan leggen.
    De madam van de winkel is (gelijk wij dat zeggen) te loemp om ‘t helpen donderen.

    Zo maakte ze me enkele weken/maanden geleden ook eens wijs dat het bedje van Falk toch niet van zo’n goeie kwaliteit was. Zijzelf verkocht enkel dingen van goede kwaliteit zoals een bedje van Hamak dat er zou komen en een bedje in diezelfde trant van Philips.
    Ze had die dingen onlangs op een babybeurs gezien maar ze stonden nog nergens in een catalogus of op ‘t net. Handig toch! Meubeltjes van goede kwaliteit die nog niet op de markt zijn!!
    Dat bedje van Falk trouwens, dat was van gewoon grenen hout en dat gaat direct kapot.
    GOED BEZIG MADAM!! Verkoop eens onzin ofzo! ‘t Kan allemaal goed zijn dat die andere bedjes van betere kwaliteit zijn, maar dat bedje van Falk is gemaakt van berkenhout. Spijtig dat ik iets van hout afweet… Ze had afgedaan. Zij en hare winkel… en ik heb het bedje hier staan ondertussen, nah!

    Kom seg, dat vind ik geen manier van winkel houden hoor, uw klanten blaaskes wijsmaken. Waarschijnlijk zijn er nog een hoop naïevelingen ook die daar met hun twee voeten in trappen!
    Om dan nog efkes terug te komen op dat autostoelverhaal…
    Vanaf volgende week zal voke Ploesj ons Fien ‘s woensdags van school afhalen. Daar is geen zitje in de auto en zo’n gordel alleen voor zo’n klein pruts is toch ook maar niks. We zijn dus op zoek naar een goeie oplossing.
    Voorlopig hebben we nog één auto waarin twee goede autostoelen staan. Eén voor Klaas en één voor Fien.
    Nu dacht ik zo: Als we een deftig verhoogkussen kopen dan kan dat in de auto van voke Ploesj staan totdat onze tweede auto er is.
    Als onze tweede auto er is, zetten we één kinderstoel en een verhoogstoeltje daarin en in de andere auto laten we één stoeltje staan samen met een nieuwe kinderstoel van de leeftijdsklasse 3,5 tot 12 jaar. Kwestie van geen zotte kosten te doen en onnodig veel autostoelen te kopen. Baby 3 zal nog lang genoeg in de maxi cosi kunnen en tegen dat die te klein wordt, zien we wel weer wat de mogelijkheden zijn.

    Betere voorstellen zijn altijd welkom!


  6. Fien naar school

    January 13, 2009 by Katrien

    Morgen is ‘t Fien haar eerste schooldag en meteen ook een hectische woensdag.
    Papa heeft verlof genomen om samen Fien te kunnen vergezellen op haar eerste dagje school.
    We blijven tot ongeveer 10u-10u30 samen in het klasje. Daarna heeft Fien nog tijd tot 12u30 met haar klasje en haar juf vooraleer we ze alweer komen oppikken.

    Zo’n eerste schooldag brengt toch ook wat met zich mee en dus ben ik volop in voorbereiding.
    Sloefjes staan klaar, kleedjes hangen klaar, schooltasje is gevuld, truitje nog snel van haar naam voorzien,…

    Verder moet ook alles klaar zijn om morgen de dag door te komen. We hebben nogal een strakke planning morgen.
    - Klaas gaat bij moeke Sonja spelen.
    - Fien gaat na schooltijd ook naar moeke Sonja (zo kan ze rustig blijven slapen als ze nog niet wakker zou zijn voor het volgende puntje)
    - wij moeten om 16u20 bij de gynaecoloog zijn voor de laatste echo
    - ‘s avonds staat er nog een nieuwjaarsbezoekje bij Oma (van Tom) en Pierre op het programma. We eten daar een hapje en keren vervolgens naar huis om onze kindjes in bed te steken die waarschijnlijk doodmoe zullen zijn.

    U ziet… er heerst bedrijvigheid in ons huishouden.


  7. Lijstjeskwelling

    January 7, 2009 by Katrien

    Ziezo, na het tandartsbezoekje deze ochtend zijn we daarnet nog even tot op ‘t school geteend.
    Zo kon Fien haar klasje nog eens zien en haar jufke. Volgende week woensdag is het dan voor écht dat ze naar ‘t school gaat.

    Dat zijn dan al twee dingen die ik van mijn kalender kan schrappen: 1. tandarts, 2. prebezoekje school.
    Maar die kalenderlijst lijkt wel erg lang tegenwoordig.
    Ik moet nog met Fien naar de osteopaat, naar ‘t ziekenhuis, er volgt nog een afspraak voor ‘t ziekenhuis, Fien haar eerste dag school,…
    En dat allemaal naast het geboorte-todo-lijstje waar ik maar nieuwe dingen voor blijf vinden.

    Zou het u verwonderen als ik graag nog twee maanden extra zwanger zou blijven?

    Ik ga ook blij zijn als er een tweede auto is. Niet dat ik graag met de auto rijdt, absoluut niet zelfs. En de kans is groot dat het beest geregeld op stal zal moeten staan, maar ik zie er toch ook naar uit dat ik met de kinderen geraak waar ik (ongeveer) wil. Dat houdt immers in dat ik niet steeds opvang moet zoeken voor een kind, dat ik met de twee (drie) kinderen comfortabel ter plaatse kan geraken (lees: buggy’s om ze in vast te zetten zodat ze niet kunnen gaan lopen) en dat ik niet afhankelijk ben van manlief om bijvoorbeeld schoenen of sloefen voor de kinderen te kopen.

    Laten we het er maar op houden dat ik moe ben en de lijst van dingen die moeten gebeuren zéér lang is in mijn hoofd.
    We geraken er wel door, dat moet immers, maar ik zie er tegenop.


  8. Drukke dagen

    January 2, 2009 by Katrien

    Het waren drukke dagen de afgelopen week en ik ben blij dat het vandaag een “gewone” dag is.
    Het spijtige is dat Tom moet gaan werken, maar verder zijn er geen verplichtingen buiten de dagdagelijkse.
    Onze kindjes kunnen op tijd in hun eigen bedjes, kunnen middagdutjes doen zolang ze willen, we eten simpele boerenkost vandaag en lekkere bokes.

    Kortom, onze oude routine eventjes terug opnemen.

    De druk van ‘t vat was er gisterenmiddag wat af. Ik mag mijne vent weeral zeer dankbaar zijn dat ‘m mij heeft neergezet en zelf de touwtjes in handen nam.
    Ook Klaas heeft het wel gehad met de drukte. Gisterenavond hebben we ‘m z’n bedje ingestoken met 39,6°C. Net zoals twee dagen geleden bleek de koorts de volgende morgen na flink slapen verdwenen te zijn.

    We doen het dus rustigaan vandaag zodat we de drukte van ‘t weekend weer weten te trotseren zonder al te veel kleerscheuren. Want druk zal het toch weer worden…