Oh! En laten we nu vooral gevangenissen maken van alle kinderdagverblijven en consoorten evenals van alle scholen. Dikke muren errond, codes, pinkaarten,…
Dat gaat de kans zeker verkleinen dat zoiets gebeurt en de kinderen gaan zich tenminste veilig voelen!
Mijn kinderen zijn varkens, ik heb een vermoeiende dag achter de rug, maar als ‘t dat maar was vandaag.
Mijn maag heeft zich verschillende keren gekeerd vandaag omwille van de nieuwsberichten, maar laten we aub normaal doen.
“Steunbetuiging voor slachtoffers steekpartij Dendermonde” als facebookgroup vind ik nogal belachelijk.
Alsof er iemand is die dat niet erg vond? En laten we daar dan allemaal gaan vertellen dat we “de zot” voor de leeuwen willen gooien?
Stuur dan een bericht naar het rouwregistermailadres, dan komen die zaken tenminste aan.
En dan te denken dat ik er eigenlijk niet over wilde bloggen wegens “allé, iedereen weet weer wat schrijven” maar vooral ook “belachelijk om er nog meer virtuele woorden aan vuil te maken, ‘t is al erg genoeg en de juiste woorden vindt ge toch ni voor zoiets!”
Enfin, ‘t ligt toch op mijn maag precies.
Noot achteraf: Blijkbaar zijn er meerdere facebookgroepen. (Hoe naïef moet ik soms toch zijn…) De ene al wat puberaler dan de andere. Kom, de groep die ik zonet zag passeren zag er in ieder geval iets serener uit.
Maar hey “leven en laten leven” hé!
Hey Katrien
er zullen inderdaad een heel pak nieuwe blogentries komen op verscheidene blogs (op het mijne trouwens ook) Maar is dat niet een beetje de bedoeling van een blog bij te houden? Een digitale dagboek? Zou je het niet in een dagboek schrijven mocht je geen internet hebben?
Ikzelf heb mijn blog om mijn gedachten wat af te schrijven en dus ook dit. Het is verschrikkelijk, te erg voor woorden… maar je kan je ei op een manier wel een beetje kwijt.
Wat betreft gevangenissen maken… dit soort berichten helpt niet om het algemene veiligheidsgevoel op te krikken. Ik ben al blij dat onze onthaalmoeder een automatisch gietijzeren hek heeft. Dat gaat enkel open via een code of als ze het binnen opent met een knop. Dat geeft mij een veiliger gevoel. Hoe ver en hoe streng moet het natuurlijk gaan hè.
Die zot mogen ze voor mij wel voor de leeuwen gooien. Ik zou het erg vinden dat die kerel op mijn kosten op logement mag gaan en nog streng beschermd zal worden tegen de andere gevangenen (zie Dutroux) Ik ga daar ook voor mee voor de heren hun kost en inwoon. Humaan? Nee, op dat vlak ben ik niet humaan. Het zijn misschien loze woorden maar ik zou zo iemand de hersenpan kunnen inkloppen als ik zoiets moest zien gebeuren. Stom? Misschien, maar het maakt m’n gevoel er niet minder om.
Hoe dan ook, het is onvoorstelbaar dat zulke mensen rondlopen. Waar gaat het naartoe?