April 14, 2009 by Katrien
Morgen moet Fien haar twee middelste/bovenste snijtandjes laten trekken.
Da’s dus naar ‘t ziekenhuis en onder volledige narcose.
De ingreep werd al twee keer verzet. Eén keertje wegens ziekte en één keer wegens een te vroeg geboren baby en toch veel ineens voor Fien.
Maar dus… ik zie daar gigantisch tegen op! Morgen om half twaalf in ‘t ziekenhuis en ‘s avonds een dochter met “een gat in haar bakkes” (gelijk de man des huizes dat zo stelt).
Een kind dat pijn gaat hebben, lastig gaat zijn van de narcose, ga zo maar door…
Ik heb er nu al géén goesting in!!
Category Fien, gezondheid | Tags: Fien,tandarts,tandjes,ziekenhuis | 4 Comments
April 13, 2009 by Katrien
We hebben ons dan toch uiteindelijk een bakfiets aangeschaft.
Na de vakantie zal Fien geen 3 halve dagen meer naar school gaan, maar liefst 4 en op termijn zelfs 5 (als dat niet te vermoeiend is!)
Maar dus… dat kan de vader des huizes niet alleen bolwerken.
Nu rijdt hij tijdens de middag over en weer van zijn werk naar school naar huis terug naar ‘t werk. Woensdag was ‘t mijn vader die Fien ging afhalen op school.
Na de vakantie neem ik ook een ritje naar Lier voor mijn rekening.
We beginnen met één ritje per week. Als dat aardig lukt, worden dat er minstens twee.
Vrijdagnamiddag kwamen ze onze nieuwe bakfiets leveren. Normaalgezien tussen 11u en 14u. Tegen dat ‘t 16u30 was en dat ding eindelijk geleverd werd, was mijn geduld toch ver op, alsook de tijd om nog met de kinderen naar de winkel te gaan…
Drie grote dozen sleurden ze de gang binnen. Twee kleinere met daarin een regentent en een babyschaal.
Het puzzelwerk kon beginnen.
Zo gigantisch veel puzzelwerk was dat nu ook weer niet. We hebben geen radarkes moeten plaatsen of kettingen opleggen. ‘t Was vooral de stukken aan elkaar zetten en véél vijzen!
Na wat gepruts hier en daar, dan en later, hadden we gisteren de bakfiets rijklaar.
Klaas vond het absoluut niet leuk! Maar na wat rondgerij en vele tranen later, was de schrik er dan toch vanaf.
Gisteren had ik nog gigantisch veel schrik om met dat ding deftig te rijden. Het sturen ging toch wel zeer moeilijk naar mijn ervaring. Heel de tijd naar ene of gene kant hangen, drempels nemen, schuin wegdek trotseren. Ik kreeg het gevoel dat bakfietsen alleen op de deftige Nederlandse fietspaden konden gebruikt worden.
Vandaag werden er nog eens vijzen nagekeken en extra vastgezet en sindsdien is ‘t al stukken gemakkelijker rijden. Ook de schots en scheve Vlaamse toestanden zullen binnenkort onze bakfiets voelen donderen over hun kop.
De testrit vandaag verliep vlotjes. De kinderen vinden de bakfiets geweldig. Ze kunnen alles goed zien en ik kan ze ook goed zien.
De remmen moeten nog wat aangespannen worden, de banden moeten nog wat extra lucht krijgen en er moet nog aan de fysiek gewerkt worden. Zo’n bakfiets, dat is immers geen koersvloke waarmee ge door het landschap scheurt.
Mijn gatskakan doen zeer na een tochtje bakfietsen en mijn beenspieren hebben dringend wat extra oefening nodig.
Morgen werken we weerom aan de fietsconditie! Op naar de fietsenwinkel en naar de andere winkels. 
Category kinderen | Tags: babboe,bakfiets,fiets | 9 Comments
April 10, 2009 by Katrien
Niet wij, maar mijn ouders.
‘t Is geleden van toen ik 12 jaar was dat ze nog op reis zijn geweest. Da’s dus euhm… bijna 16 jaar geleden.
Ze rijden naar ‘t zuiden van Frankrijk. Seignalens… voorbij Carcassonne nog.
In september gaan wij er ook naartoe.
Maar dus, ik vind dat niet zo plezant. Niet erg dat ze op reis gaan, maar die rit man!
Ik weet uit ondervinding dat dat ver rijden is. Ze rijden er daarbij naartoe met een niet al te comfortabele auto. Hij is wel juist naar de garage geweest voor een check-up, maar toch.
Ik ga content zijn als ze morgen bellen om te zeggen dat ze er zijn en ik ga nog contenter zijn als ze terug thuis zijn!
Maar ze gaan zich amuseren ginder en dat ze er maar van genieten!
Ik dacht dat dat iets voor ouders was om ongerust te zijn over hun kinderen, maar blijkbaar kan dat dus ook andersom.
Category familie Guetens | Tags: Frankrijk,ouders,reis | 3 Comments
April 7, 2009 by Katrien
Het is hier nogal doods, niet?
Er broeit vanalles… inspiratie genoeg…
Maar tegen de tijd dat ik tijd heb om rustig iets te schrijven, is de goesting meestal over.
Kinderen… handen en hoofd vol! En als ze in hun bed liggen zijt ge zo leeg als iets.
Ik ben al content als ik al eens iets op het kindjesdagboek gepost krijg!
En voorts van de rest? 2 jaar getrouwd vandaag, da’s iets minder doods hé. 
Category blog | Tags: | 7 Comments
