Morgen moet Fien haar twee middelste/bovenste snijtandjes laten trekken.
Da’s dus naar ‘t ziekenhuis en onder volledige narcose.
De ingreep werd al twee keer verzet. Eén keertje wegens ziekte en één keer wegens een te vroeg geboren baby en toch veel ineens voor Fien.
Maar dus… ik zie daar gigantisch tegen op! Morgen om half twaalf in ‘t ziekenhuis en ’s avonds een dochter met “een gat in haar bakkes” (gelijk de man des huizes dat zo stelt).
Een kind dat pijn gaat hebben, lastig gaat zijn van de narcose, ga zo maar door…
Ik heb er nu al géén goesting in!!
Ik had daar ook zo’n schrik van, maar het is bijzonder verwonderlijk hoe snel zo’n kinderen herstellen, en terug aan het spelen zijn.
Kobe is de maandagnamiddag geopereerd, vier gaten in zijn buikje en een snee in zijn plassertje, en was enkel de dag zelf bijzonder gelaten en hangerig. Dinsdagmorgen viel hij erdoor: spelen, lachen, volop eten… Op woensdag was hij zelfs in de tuin aan het spelen, glijbaan op, glijbaan af, op de schommel…
Het valt dus echt wel mee hoor. Geef de moed maar niet op.
Bah, ik zou dat ook niet zien zitten en vooral omdat het over tandjes gaat, “maar” over tandjes eigenlijk hé, maar ja… Courage aan allemaal!
Inderdaad niet zo leuk allemaal, evengoed toch alvast veel courage en beterschap gewenst! En hopelijk valt het lastig zijn goed mee.
Wat gaan ze nadien met ‘dat gat’ in haar mondje doen?
Ik ben een beetje laat met succes te wensen natuurlijk. Ik las al op jullie kindjes hun website dat het allemaal zeer goed meegevallen is. Gelukkig!