Luistert… dat is hier saai, niet te doen. Ik moet u dat niet vertellen, want zonder schrijfselkes komt hier toch geen kat. (Met ook niet, daar niet van, maar laten we dat buiten beschouwing laten.)
In ons nieuwe huis is het allesbehalve saai. Er is werk met hopen. Kuisen, uitpakken, oprommelen, afwerken… Geen tijd om te vervelen dus. Geen tijd en zin om te bloggen ook.
Binnenkort heb ik nog héél even tijd om van die laatste zwangerschap te genieten. Ik ga hier mijn tijd dan ook niet verdoen.
Laten we afspreken dat het hier een dooie boel blijft. Tot -wie weet- op een schoon moment er nog eens een goestingske komt om te schrijven.
‘t Zal al goed zijn als we af en toe eens iets gepost krijgen op dat kindjesdagboek van ons.
Als tussendoortjestijdverdrijf lees ik lustig verder jullie blogs en wie weet heeft manlief af en toe wel iets te vertellen dat naar jullie goesting is.
Verder kuis ik hier mijn schup af. Ze gaat niet op ‘t stort, ‘t schuurtje zal volstaan!
Tot later!
Ik kan het geloven! Ik vind dat je het al lang hebt volgehouden!
zodat we wat leesvoer blijven hebben he!!
Het lukt mij nog niet meer met mijn twee kinders!
Jammer, maar ik begrijp het volledig! Als je nog maar eens af en toe iets op dat kindjesdagboek post!
ik heb het ook moeilijk om iets uit mijn vingers te krijgen… dus ik snap dat van jou zeker.
Ik wist niet dat manlief ook schreef dus zal daar meelezen
geniet van nummertje 4 in de buik
Dan heb ik geen keuze en moet ik wel terug gaan bloggen, dan kan ik u binnenkort eens een stokske teruggooien
Ik versta het heel goed. Meer dan handen vol, denk ik. Maar toch ga ik je schrijfsels missen.
Alle, net nu dat ik mij voorgenomen had om terug wat meer te bloggen/blogs te lezen
Maar verstaanbaar is het zeker! Ik kan mij er de laatste tijd ook echt niet toe zetten om nog iets neer te schrijven…
Dat gevoel ken ik … maar ik weet ook: ge komt terug, hoor. Ge schrijft te graag en goe, dus …
tot gauw!