In ‘t voorjaar kochten we een instapklaar huis. Centrum van ‘t dorp. Gebouwd in de jaren ’30. Ne schone hof. Genoeg plaats in huis voor vier kinderen.
1 mei krijgt ge de sleutel, ge trekt behang van de muren want dat is vetzakkerij om te doen als ge er al woont.
Met het behang trekt ge ook de oude bezetting eraf op sommige plaatsen. Dat wordt dus opnieuw bezetten…
Wat doen we dan met het vals plafond? Het behang loopt daaronder door.
Weekend voor de verhuis? Plafond eruit pleuren.
Zo zag het er oorspronkelijk uit
Onder dat vals plafond zat een schoon origineel pleisterplafond met een rozet in ‘t midden en mouluren langs de kanten.
Het zag er echter niet ongeschonden uit. (Foto’s staan nog ergens onbewerkt op een harde schijf…)
Vele barsten, gaten door het vals plafond, gaten voor de buizen van de chauffage, gaten door waterlekken. (Begin jaren ’80 heeft dit huis leeggestaan. De mensen die het daarna kochten, hebben de leidingen weer opengezet en hebben niet geweten dat ze gesprongen waren. Alle gevolgen van dien dus.)
De grootste gaten in ‘t plafond werden gevuld met wat plamuursel om het toch een klein beetje te fatsoeneren.
De week erna zijn we erin getrokken.
De tijd na de verhuis diende om alles op orde te zetten, hard te werken en om een boeleke te verwelkomen in ons gezin.
Dan wordt het herfst, is uw moeder ermee gestopt om uw muren te komen voorzien van een nieuwe laag bezetting (stucwerk zo u wil) en moet ge zowaar echt in actie schieten om volk te vinden om dat verder te doen.
Iemand vinden die een relatief kleine ruimte wil komen bezetten, blijkt geen kinderspel te zijn. Toch niet als ge geen geld kakt. En helaas, ik heb al véél geoefend, maar dat lukt mij nog steeds niet!
Op de moment dat ge begint te denken dat ge het toch zelf allemaal zult moeten bezetten, vindt ge ne kerel die dat wel ziet zitten. Fijn! Want hoe sneller het bezet geraakt, hoe sneller wij onze op maat gemaakte kast kunnen laten komen.
Meubels worden ingepakt in plastiek, evenals de speelhoek van de kinderen, er wordt geschoven en verzet totdat ge uw leefruimte hebt verkleind naar 30m² -inclusief keuken-.
De volgende twee weken wacht ge tevergeefs op de bezetter. Dan is het dit, dan is het dat. Buiten begint het toch wat frisser te worden en de chauffages zijn afgekoppeld uiteraard. De mens mag dus wel gaan komen!!
Het geraakt bezet. Uw huis is een pacht! Laten bezetters altijd zoveel vetzakkerij achter? Wij hebben serieus ons best moeten doen om alle opgedroogde drab en andere viezigheid bij elkaar te krijgen.
Als den bezetter weg is en ons huis nog steeds is afgeplakt ergens halverwege, beslissen we om door te bijten en ineens door te doen. De chambrangs worden ontdaan van hun verflaag en later van hun gesapte laag. De muren moeten afgeschuurd worden. En dat plafond! Dat plafond moet proper gezet worden.
Manlief, met de tere computerhanden, gooit zich in de strijd. Het gaat langzaam maar zeker. Vier kindjes die af en aan slapen, eten nodig hebben ea…, zo gaan de werken in huis van geen kanten vooruit natuurlijk!
Ik begon al wat lastig te worden daar op mijn 30m² met mijn kroost. Hoe langer we daar ook zaten, hoe meer gerief er langs de plastiek toch naar de gereduceerde woonruimte emigreerde. Het begon er wat vol te worden. Vol en rommelig. Een doorn in mijn moederoog.
Ondanks de inzet op de kinderluwe momenten, blijkt uiteindelijk toch dat we het niet rond zullen krijgen tegen het Sinterklaasweekend.
De wederhelft komt met het voorstel af om één deel van de ruimte af te werken, de plastiek te verhangen en daarna aan het voorste deel verder te werken.
Goei idee! Zo zouden we tegen Sinterklaas toch 25m² extra moeten kunnen hebben.
En zo geschiedt.
4 december 2010: Terwijl de Man een stel goei vrienden helpt verhuizen van ‘t Stad naar de Kempen, houdt de Vrouw zich bezig met het woonklaar maken van het afgewerkte deel en het entertainen der kinderen. De combinatie der beide vrouwentaken, lukt tot op een zeker niveau vrij aardig. De kinderen zien immers hun speelgoed terug dat ze 5 weken hebben moeten missen!
Om dat stukske kort te maken: het is gekuist en (intern) verhuisd geraakt. De kindjes hebben hun schoentjes gezet en Sinterklaas had wat meer plaats in ons huisje om met zijn paard te manoeuvreren.
Het vervolgverhaal hebt u nog tegoed!
