Rss Feed

‘Broechem’ Category

  1. Bij de bakker om brood en frustratie

    January 19, 2012 by Katrien

    Wij bakken ons brood sinds een kleine twee jaar niet meer zelf. Zo ga ik dus elke dag tot bij de bakker, 100m verder.
    En wat hoorde ik daar vandeweek? Al de planten in onze hof gaan gewoon kapot.
    Straf, dacht ik en dus vroeg ik hoe dat kwam. Van ‘t vocht. Als het een tijdje regent, dan kunt ge door den hof spletsen.
    Planten die kapot gaan van de nattigheid. Andere zetten die aangepast zijn aan vochtige standplaatsen hé. Wilgen bijvoorbeeld. Dat neemt veel vocht op.
    Ah serieus? Ja, dat was daar vroeger overstromingsgebied. Het veld naast de nieuwe verkaveling staat vol met plassen en de overburen hebben kelders. Die staan allemaal onder water.
    Oh echt?! Da’s nu straf seg.

    Zo ging ik dus naar huis met twee verse broden én een hoofd vol gevloek. Hoe is dat nu in godsnaam mogelijk?!
    Dat WAS overstromingsgebied. Serieus, weet gij ergens overstromingsgebied zijn dat er geen meer is? Toch niet zonder ingrijpende aanpassingen me dunkt? Ze hebben daar de grond opgehoogd, da’s al.
    Een ouw boereke dat zijn grond laat verkavelen en verkoopt, de mensen vertelt dat het nooit echt onder water heeft gestaan, de gemeente die terplaatse gaat en zegt “god ja, dat is hier droog”. Daar word ik zo kwaad van!
    Dat ligt daar vol beken en grachten in de buurt. Een beetje verder weet ik zelfs een plek waar ge het water ondergronds hoort klotsen als ge er springt, in de zomer hé!
    Wij wonen in Broechem. Broek (vochtig land/moeras) – heim/heem (woonplaats).  Emblem is een dorp verder en ‘t is daar mogelijks nog erger. Meer beken, dichter bij de Nete.
    Ge moet daar toch geen tekeningske bij maken zekers?
    Ook: hoe lomp kunt ge nu ook zijn om ne grond te kopen op zo’n plaats. (Voor de duidelijkheid; op de plaats in kwestie hebben ze een nieuwe straat aangelegd en meteen vol huizen gebouwd. Het gaat hier niet over twee of drie huizen aan de bestaande straatkant hé.) En nog: Zouden de mensen die hun huis daar in zo’n schoon grote wei neerplanten zich niet schuldig voelen over ingenomen waardevolle natuur?

    Ik word soms zwaar mottig van het bestuur en beleid in onze gemeente! Dju seg.


  2. Op kamp

    August 1, 2011 by Katrien

    Ik had hier iets geschreven over kamptijden enzo. Dat brengt immers herinneringen met zich mee.
    Maar kijk… het leek me zo banaal en overroepen dus deel ik u enkel de hoogtepunten uit de ‘kladversie’ mee.

    Juli 20045: mijn laatste bivak als leiding in de plaatselijke Chiro.
    - 18 juli: positieve zwangerschapstest (wij woonden samen ja en wij waren nogal naïef om 6mdn te rekenen om zwanger te geraken.)
    - 19 juli: vertrek op tweedaagse met twee medeleiding en een hoop aspiranten (oudste afdeling)
    - 21 juli: naar huis met een gi-gan-tische blaasontsteking (denk erbij: kruipen over de grond)
    - 21 juli ‘s avonds: weer op kamp de leiding meegedeeld dat het nog 35 weken zou duren alvorens er een miniChirokinneke zou geboren worden.
    - 31 juli: het einde van mijn carrière als leiding… na 7 jaar…

    6 jaar verder en dat kindeke is al zo klein nimeer met haar  (bijna) 5,5 jaar.
    ‘t Is zelfs zover gekomen dat de kans zeer reëel is dat ik dat kind volgend jaar zélf op kamp moet sturen. Als ze 6 is mag ze hier aan de overkant van de straat immers naar de Chiro waar ikzelf 24 jaar geleden ook startte.

    Ze ziet dat volledig zitten (zegt ze). Kampdanskes dansen, kamptoneeltjes kijken, slapen in een tent,… Ze gaat alleen haar hudo-angst wat moeten overwinnen. Toen ik ze afgelopen zondag op de bril zette boven dat gapende gat, was het enkel een gil die haar ontglipte en grijpende handen die mij probeerden vast te klemmen.

    Dus moeder, doet ni belachelijk, ge hebt nog een jaar tijd om speelkledij te verzamelen/maken en handdoeken en kleding te labelen. (Zo 7 dezelfde t-shirts met haar naam op, zou dat iets zijn? :p ) Voor ‘t zelfde geld wil ze volgend jaar zelfs niet meer mee!


  3. Stalen ros… al goed.

    July 9, 2011 by Katrien

    Hoera! voor onze fietsenboer. Dat stoeleke ging nooit op mijn fiets gepast hebben. Oók niet met tussenstukken enzo.
    Het enige dat erop zat was een nieuwe bagagedrager installeren die wél smal genoeg is.

    Vrijdagochtend werd er aldaar wat gemeten en gezocht, gepland en de fiets achtergelaten.

    Zo betaalde ik deze middag (omdat ik gisterennamiddag geen goesting had om met 4 kinderen een fiets af te halen) dus een nieuw bagagerek en een trengel (zo’n ijzer dat uw spatbord omhoog houdt.) Werkuurvergoeding heb ik niet zien passeren.
    I., ‘t is dat ge zover woont. Ik kan ni klagen hier!


  4. “‘k Kom volgend jaar terug”

    June 18, 2011 by Katrien

    Oh juist! Dat doet me er aan denken dat ik rap ende gauw nen hoop zwarte bezekes moet gaan trekken in den hof van mijn ouders.
    Al twee jaar verkiest iedereen die hier komt zingen een glaaske cassisjenever boven eender welke andere (gekochte) jenever. De voorraad is op en dus moet er bijgemaakt worden.

    De boel kan dan een half jaar trekken alvorens we op 31 december weer een hoop jeneverzingers (lees: oudleiding) mogen ontvangen.


  5. Op een fijne maandagnamiddag in Broechem

    September 1, 2008 by Katrien

    Ik zeg u het is verschieten als ge merkt dat er ineens een kat op de trap tussen ‘t eerste en ‘t tweede verdiep zit omdat ze schrik heeft van de drie honden die zomaar in uwen hof zitten.
    De betreffende honden blijken bij nadere inspectie uwen hof een ploegbeurt te geven (voor zover dat kan met hondenpoten in gras), ze laten hun aangename kakkedrollen achter, ze vernielden de courgetteplanten, ze dreven de andere kat in ‘t nauw en blaffen erop los zodat zoonlief er hard huilend van wakker wordt.
    De buren van wie de honden zijn, blijken alvast niet thuis dus worden connecties van andere buren ingeschakeld en via manlief toch maar de flikken gebeld.

    De flikken heeft men weggestuurd -assertieve ik toch (NOT)- en de honden zijn terug in hun rennen geraakt. En nu, na anderhalf uur, ben ik er nog steeds niet goed van!

    En dat net allemaal als ge zelf een dutje wilde doen.


  6. Gemaakt

    August 13, 2008 by Katrien

    Verdoemme! Ze hebben dat licht hier aan de overkant van ‘t straat gemaakt. Als we ‘s avonds donker willen zitten, moeten we de gordijnen dicht doen. :(


  7. Nieuw

    March 22, 2008 by Katrien

    21 maart: nieuw seizoen. Lente zou het moeten heten. Het ziet er voorlopig nochtans zeer winters uit.

    Dé uitgelezen moment ook om met iets nieuw te beginnen. De lente staat toch ook voor nieuw leven hé. ;)

    Fotoblog 2520 is gisteren van start gegaan. Er valt heel wat moois vast te leggen op de gevoelige plaat in Broechem (en de rest van 2520).
    We hebben ondertussen ook al een mooi archiefje opgebouwd, dus waarom er ook niks mee doen?
    ‘t Is trouwens een goei reden om nog eens een wandelingske te gaan maken door ons boerendorp.

    Voorlopig worden de foto’s aangerukt door mezelf en manlief (als hij tijd heeft).
    Andere invalshoeken kunnen steeds overwogen worden. Wie weet post bijvoorbeeld meneer Savooi ooit ook wel eens een foto. ;)