Rss Feed

‘Fien’ Category

  1. Op kamp

    August 1, 2011 by Katrien

    Ik had hier iets geschreven over kamptijden enzo. Dat brengt immers herinneringen met zich mee.
    Maar kijk… het leek me zo banaal en overroepen dus deel ik u enkel de hoogtepunten uit de ‘kladversie’ mee.

    Juli 20045: mijn laatste bivak als leiding in de plaatselijke Chiro.
    - 18 juli: positieve zwangerschapstest (wij woonden samen ja en wij waren nogal naïef om 6mdn te rekenen om zwanger te geraken.)
    - 19 juli: vertrek op tweedaagse met twee medeleiding en een hoop aspiranten (oudste afdeling)
    - 21 juli: naar huis met een gi-gan-tische blaasontsteking (denk erbij: kruipen over de grond)
    - 21 juli ‘s avonds: weer op kamp de leiding meegedeeld dat het nog 35 weken zou duren alvorens er een miniChirokinneke zou geboren worden.
    - 31 juli: het einde van mijn carrière als leiding… na 7 jaar…

    6 jaar verder en dat kindeke is al zo klein nimeer met haar  (bijna) 5,5 jaar.
    ‘t Is zelfs zover gekomen dat de kans zeer reëel is dat ik dat kind volgend jaar zélf op kamp moet sturen. Als ze 6 is mag ze hier aan de overkant van de straat immers naar de Chiro waar ikzelf 24 jaar geleden ook startte.

    Ze ziet dat volledig zitten (zegt ze). Kampdanskes dansen, kamptoneeltjes kijken, slapen in een tent,… Ze gaat alleen haar hudo-angst wat moeten overwinnen. Toen ik ze afgelopen zondag op de bril zette boven dat gapende gat, was het enkel een gil die haar ontglipte en grijpende handen die mij probeerden vast te klemmen.

    Dus moeder, doet ni belachelijk, ge hebt nog een jaar tijd om speelkledij te verzamelen/maken en handdoeken en kleding te labelen. (Zo 7 dezelfde t-shirts met haar naam op, zou dat iets zijn? :p ) Voor ‘t zelfde geld wil ze volgend jaar zelfs niet meer mee!


  2. Prinsessenkleed II

    March 19, 2010 by Katrien

    Heeft ze dat niet goed gedaan, mijne mémé? ;)

    De stof die voor de rok gebruikt werd, komt uit haar stofkesoverschotten. ‘t Was jááá-ren geleden bedoeld geweest als kleed voor één van haar dochters. De stof was geknipt en de patroonbladen waren er netjes opgedriegd. Dat heeft ze allemaal losgeprutst om deze rok te maken.
    De voilekes en het stofje van het bovenstuk komen uit de collectie van mijn tante. Overschotjes.

    Een kleedje met een zieltje. ;)

    Die foto’s krijg ik van geen kanten goed blijkbaar. Ach! ‘t Is wel duidelijk zekers?


  3. Geen goesting

    April 14, 2009 by Katrien

    Morgen moet Fien haar twee middelste/bovenste snijtandjes laten trekken.
    Da’s dus naar ‘t ziekenhuis en onder volledige narcose.

    De ingreep werd al twee keer verzet. Eén keertje wegens ziekte en één keer wegens een te vroeg geboren baby en toch veel ineens voor Fien.

    Maar dus… ik zie daar gigantisch tegen op! Morgen om half twaalf in ‘t ziekenhuis en ‘s avonds een dochter met “een gat in haar bakkes” (gelijk de man des huizes dat zo stelt).

    Een kind dat pijn gaat hebben, lastig gaat zijn van de narcose, ga zo maar door…
    Ik heb er nu al géén goesting in!!


  4. Fien naar school

    January 13, 2009 by Katrien

    Morgen is ‘t Fien haar eerste schooldag en meteen ook een hectische woensdag.
    Papa heeft verlof genomen om samen Fien te kunnen vergezellen op haar eerste dagje school.
    We blijven tot ongeveer 10u-10u30 samen in het klasje. Daarna heeft Fien nog tijd tot 12u30 met haar klasje en haar juf vooraleer we ze alweer komen oppikken.

    Zo’n eerste schooldag brengt toch ook wat met zich mee en dus ben ik volop in voorbereiding.
    Sloefjes staan klaar, kleedjes hangen klaar, schooltasje is gevuld, truitje nog snel van haar naam voorzien,…

    Verder moet ook alles klaar zijn om morgen de dag door te komen. We hebben nogal een strakke planning morgen.
    - Klaas gaat bij moeke Sonja spelen.
    - Fien gaat na schooltijd ook naar moeke Sonja (zo kan ze rustig blijven slapen als ze nog niet wakker zou zijn voor het volgende puntje)
    - wij moeten om 16u20 bij de gynaecoloog zijn voor de laatste echo
    - ‘s avonds staat er nog een nieuwjaarsbezoekje bij Oma (van Tom) en Pierre op het programma. We eten daar een hapje en keren vervolgens naar huis om onze kindjes in bed te steken die waarschijnlijk doodmoe zullen zijn.

    U ziet… er heerst bedrijvigheid in ons huishouden.


  5. Schooltasje

    December 12, 2008 by Katrien

    Omdat ik voorlopig niet verder kan met het suikerbonenwerk, heb ik me de laatste paar avonden maar wat beziggehouden met andere dingen.
    Zo maakte ik twee nieuwe kersenpitkussentjes én een schooltasje voor Fien!

    Dat alles werd in elkaar geflanst met leuke stofoverschotjes en zonder patroontjes of meetlatten.
    En het resultaat mag er uiteindelijk wel zijn vind ik.

    Een leuke tas voor Fien waar haar poppemieke in kan “slapen” terwijl zij in ‘t klasje speelt.
    Er past nog een proper broekje en onderbroekje in en er is plaats voor een fruitje.
    Met de velcrostrips krijgt ze haar schooltasje gemakkelijk zelf open en toe. Bovendien is haar tasje duidelijk gemerkt met haar naam.

    Meer moet dat niet zijn voor een peuterke.

    Nu nog sloefjes kopen voor in de klas en ze kan vertrekken binnenkort!


  6. Jas voor Fien

    November 5, 2008 by Katrien

    Kijk: hier is hij dan! De nieuwe jas van Fien.

    Benieuwd of hij de schoolavonturen zal overleven. ;)


  7. Schoenen voor Fien

    July 31, 2008 by Katrien

    Als ge de laatste dag van de solden nog koopjes zoekt te doen, dan moet ge niet verwachten dat ge nog veel vindt voor weinig geld.
    Voor Fien hadden we schoentjes nodig.
    Haar vorige paar is maatje 23 en past nog, maar zeker niet met sokjes. Voetjes laten meten in de winkel en ze zit op 23,5 wat wil zeggen dat ze 24 nodig heeft.

    In de camperwinkel in ‘t stad hadden ze niet zoveel meer in haar maat, om niet te zeggen maar één paar nimeer!
    Gok nu wat, we namen dat paar mee. Het was niet wat ik me had voorgenomen te kopen, maar ‘t is wel dik in orde en ze staat er zo schattig mee.

    Geen schoentjes om alledag te dragen want ‘t zijn er niet van het stevige type, maar met dit weer loopt ze toch meestal op blote voeten.

    Oh, er waren zéér mooie sandalen van Trippen, niet in haar maat helaas en ik heb het niet gedurfd om er voor volgend jaar mee te nemen. Geen idee of ze er goed mee zou kunnen stappen en hoe groot haar voeten tegen dan zijn!

    Volgend voorjaar moeten we er dus nog eens een piepje gaan nemen.


  8. Slecht gezind

    April 7, 2008 by Katrien

    Dat wil ik al eens worden van mijn kinderen.

    Deze middag deed Fien al pipi in haar broek zonder aankondiging. Ze kan dat goed genoeg! Maar soms vertikt ze het dus om te zeggen dat ze pipi moet doen.
    Kort daarvoor had ze nochtans op haar pot gezeten.
    Sja, blote poep dan maar.

    Na het middageten ben ik snel een onderbroekje van den draad gaan halen. (Die hingen namelijk allemaal buiten te drogen.)
    Om half twee met de kinderen naar buiten getrokken om nog wat te werken in den hof.
    We waren helemaal aangekleed toen ik rook dat Klaas kaka had gedaan. Rechtsomkeer dus om die vetlapperij maar te verwijderen.
    Pamper ververst, botjes aan, buiten spelen.
    Kinderen in de zandbak gezet, ikzelf heb ondertussen alle stoffen speelgoed te drogen gehangen.

    Een half uur heeft het geduurd eer we terug binnen waren. Fien had namelijk nog maar eens doodleuk in haar broek gedaan. Haar laatste broek gezegend.
    Daar word ik nu écht vies gezind van sé.

    Kleren beneden in het wasmachien gestoken en met de twee kinderen terug naar boven.

    Nu zitten ze hier nog efkes te spelen vooraleer ik ze integraal in bed steek. Het kan niet zijn! Zo mijn plannen boycotten!!

    Ik zie mijn kinderen héél graag, maar soms vervloek ik ze toch…
    Mijn humeur is alvast 10 graden gedaald.


  9. Draagdoek voor twee?

    March 26, 2008 by Katrien

    Deze namiddag werd Klaas na een hele lange dut wakker, zo lastig als wat, ontroostbaar…
    Een tandje leek er de oorzaak van te zijn.
    Snijtand nummer 6 zat al langer te wringen en zijn tandvlees was blijkbaar zéér rekbaar. Tot vandaag! Het tandje schoot er ineens uit en het lijkt een tandje dat er al veel langer staat dan één dag.
    Het ventje moet dus serieus pijn hebben gehad.

    Draagdoek er dus maar bijgenomen. Klaas in de draagdoek op mijn rug gezwierd onder véél gejengel, gezeur en gehuil van zuslief. Fien wou immers ook graag in de draagdoek.
    (Sinds een accidentje met vinger tussen deur en troost bij moeke in de draagdoek heeft ze de smaak weer helemaal te pakken!)
    “Nee Fien, moeke kan geen twee kindjes tegelijk dragen.” (Eigenlijk wel maar niet in een draagdoek)
    Een knooptechniek zodat ge twee kinderen -van formaat-  aan uw “muilezellijf” kunt vastbinden, dat zouden ze nog moeten uitvinden. Of bestaat dat al en ken ik dat trukje niet?

    Ik heb me ook al afgevraagd hoeveel kilo het nog duurt voor mijn lichaam ‘kraakt’ onder het kindergewicht. Ik heb in ieder geval maar twee armen, drie kinderen heffen zal al behoorlijk moeilijk worden.
    Sja, tenzij… draagdoek, arm 1, arm 2. In mijn nek kan er dan ook nog één, maar dan ben ik wel helemaal uitverkocht.

    Stel je voor dat je dan moet rechtkomen. Vanuit de knieën! Een mens krijgt daar bodybuildersbenen van. :D
    Ik zit ondertussen aan gewicht 20kg.